kersen ontpitten: een fluitje van een cent

In een eerdere blog over het maken van amarena-kersen, schreef ik over het debacle met de kersenontpitter. Dit lukte voor geen meter. Gefrustreerd gooide ik het ding in de hoek en ging met een mesje aan de slag. Dat vond ik een verbetering! Maar stiekem zit je toch wel heel lang te ontpitten. Lees hier meer over in het blog-bericht over amarena-kersen.
Dus, toen ik veel later een keer in een kringloopwinkel kwam en een kersenontpitter zag liggen voor 2 euro 50, dacht ik: 'baat het niet, dan schaadt het niet' en kocht het ding.

Vervolgens stond hij een tijd vergeten in de kelder. Tot ik van de week 10 kilo kersen kocht en bedacht dat het toch wel erg veel werk was om dit allemaal met een schilmesje te ontpitten.
Ik besloot dus, onder het mom van 'wie niet waagt, wie niet wint' met de kersenontpitter van de kringloop aan de slag te gaan. Bij nadere bestudering, bleek het al een heel oud apparaat te zijn. Het had in 1986 een prijs gewonnen:

Dat zag er veelbelovend uit. En dat was het ook!
Het apparaat werkt fantastisch.

Je moet er even mee leren werken. Zo moet je de kersen geleiden naar het gootje, waar de kersen inrollen om ontpit te worden. Maar, als je dat eenmaal doorhebt, gaat het heel snel. Volgens de verpakking, kun je op die manier 12 kilo kersen in 1 uur ontpitten! Ik schat in dat ik zeker 10 kersen ontpit in de tijd dat ik er 1 ontpitte met een schilmesje.

En van al die kersen heb ik mooie dingen gemaakt. Wordt vervolgd!

Kersentijd, kersenjam en een levende vogelverschrikker!

In de Betuwe, waar ik vandaan kom, zie je langs de kant van de weg veel kraampjes staan, waar kersen worden verkocht. De kersen komen rechtstreeks uit de boomgaarden waar de kraampjes in staan.
Tegenwoordig zie ik steeds meer boomgaarden waar een overspanning bij is aangebracht van gaas, plastic of iets dergelijks. Dit gebeurt om te voorkomen dat de kersen worden opgevreten of aangepikt door de vogels of dat ze beschadigd raken door hagel. Het wordt er niet mooier op, vind ik. Ook vraag ik me af of de insecten nog wel bij de bomen kunnen.
Deze week was ik bij een kraampje om kersen te kopen en raakten we aan de praat over dat er vroeger kersenkanonnen in de boomgaard stonden. Door het geluid van de knallen werden de spreeuwen verjaagd. Ik ken dat geluid  nog goed. Maar dit mag tegenwoordig niet meer, volgens de kersenmevrouw. Ik vroeg wat ze dan deden om de vogels te verjagen. Toen wees ze naar een oudere man die middenin de boomgaard met hond op een stoel  zat. 'Dat is onze vogelverschrikker' , zie ze. Ik dacht even dat ze een grap maakte, maar het was een hele serieuze opmerking. Deze man komt van 's morgens 6 uur tot 's avonds 8 uur en verjaagt de vogels, door rond te lopen te klappen, schreeuwen en wie weet wat hij nog meer doet. Deze man vond dat blijkbaar heel leuk om te doen. Ik kan me er ook wel wat bij voorstellen: samen met de hond de hele dag in de boomgaard!

Kersenjam
Ik maak altijd een paar potjes en gebruik daarvoor 1 kilo kersen.

Deze ontpit ik met de hand met een mesje. Het is maar een kleine hoeveelheid, dus dat is goed te doen. Ik snijd de stukken vervolgens nog wat kleiner, maar dat is persoonlijk. Net wat je zelf lekker vindt.
Een deel van de pitten, sla ik met een houten hamer kapot in een doek op een houten plank.

Dit doe ik om de kersenjam wat amandelaroma te geven. Dan de krijgt de jam net iets extra's. Maar ook dat is een kwestie van smaak. Het kan ook heel goed zonder.
De kapotgeslagen kersenpitten doe ik in een theezakje dat ik dichtknoop. Hier kan ook een thee-ei voor gebruikt worden of een ander doekje.

Dit gaat, samen met de geleisuiker, in de pan.

Dit is een geleisuiker waarbij je per 1 1/2 kilo een pond geleisuiker nodig hebt. Ik denk dus, dat je daardoor veel minder suiker toevoegt. De normale verhouding is 1 kilo suiker op 1 kilo vruchten. Ik moet nog eens uitzoeken hoe dat precies zit

Dit wordt, al roerende, aan de kook gebracht. Kijk daarbij uit, dat je het zakje met de kapotte kersenpitten niet kapot roert!

Als het kookt, wordt het nog 3 minuten (bij gebruik van geleisuiker) borrelend gekookt, onder voortdurend roeren.
Dan kan de jam in potjes. Ik weck ze dan nog even. Dit hoeft niet. Als je ze echt lang houdbaar wilt houden, is wecken wel aan te raden. Omdat ik maar een kleine hoeveelheid potjes had, weckte ik de potjes in een gewone pan. Meer hierover kun je lezen in de volgende link: wecken in een gewone pan

Wecken in een gewone pan. Naast kersenjam, zit er ook frambozenjam in de pan

Recept voor een paar potjes kersenjam

Ingrediënten
- 1 kilo ontpitte kersen ( er blijft dan ruim 8 ons vruchtvlees over), eventueel in kleinere stukjes gesneden
- 250 gram geleisuiker 3 : 1
- wat kapot geslagen kersenpitten in een theezakje of theeei

Werkwijze met geleisuiker 3:1
- Doe de ontpitte kersen met de geleisuiker en het zakje met kapotte kersenpitten in de pan
- Breng dit, al roerende, aan de kook
- Als het echt aan de kook is, laat het dan 3 minuten flink borrelen en blijf roeren
- haal het zakje met kapotte kersenpitten eruit
- Schenk vervolgens de loeihete jam in gesteriliseerde potjes
- Bij wecken:  weck de potjes een half uur op 90 a 100 graden. 


Werkwijze met gewone suiker
- Doe alle ingrediënten bij elkaar in de pan
- Breng het al roerend aan de kook
- Laat dit dan nog 5 tot 10 minuten koken, tot het, naar jouw smaak, voldoende dik is. Je kunt hier ook de stollingsproef bij gebruiken. Zie hieronder.
- Schenk de loeihete jam in gesteriliseerde potjes
- Bij wecken: weck de potjes een half uur op 90 a 100 graden.

Stollingsproef
- Doe wat jam op een koud schoteltje dat even in de koelkast of diepvries heeft gestaan
- Laat de jam minimaal 1 minuut afkoelen
- Houd het schoteltje schuin. Als de jam dan niet van het schoteltje afglijdt, weet je zeker dat de dikte van de jam goed is. Glijd de jam er vanaf, moet de jam nog even gekookt worden.

amarena kersen

In Duitsland zag ik kersen liggen, een beetje zuur maar van goede kwaliteit en maar 2 euro per kilo. Ik moest meteen aan Amarena kersen denken. Die heerlijke ingemaakte kersen uit Italië gemaakt met Amaretto, heel lekker als je ze wat verwarmt en met vanille-ijs serveert. Vorig jaar heb ik ze ook gemaakt en dat was een succesje.
Omdat deze heel snel op waren, heb ik 4 kilo kersen gekocht en aan de slag!

Als eerste moeten de kersen ontpit worden. Ik heb daar een apparaat voor. Dat was vorig jaar ook al een ramp: de kersen bleven aan de steker haken en ik moest ze er met de hand vanaf halen. De pitten waren er vaak niet eens uit. Maar goed, die frustratie was ik na een jaar natuurlijk vergeten. Binnen 10 minuten was die echter weer helemaal terug: weg met dat ding! Toen ben ik verder met de hand gaan ontpitten met een schilmesje. Dat viel niet tegen en ging veel sneller dan met die kersenontpitter 😖

In verschillende recepten heb ik gelezen dat je amandelaroma toe moet voegen. Ik houd niet zo van die kant en klare aroma's. Je kunt ook zelf je amandelsmaak maken door een aantal kersenpitten kapot te slaan.

Ik gebruik daarvoor een vleeshamer en leg de pitten op een doekje op een houten plank. Ik bedek de pitten met dit doekje en sla met veel kracht flink op het pakket.

De kapot geslagen pitten doe ik in een theefilter dat ik dichtmaak met een touwtje. Je kunt ook een theezeefje gebruiken.

Het recept voor 1 kilo kersen:
Ingrediënten:
- 1 kilo ontpitte kersen
- 100 ml Amaretto likeur
- 800 gr donkere basterdsuiker
- 1 vanillestokje
- 1 kaneelstokje
- sap van een halve limoen of citroen
Bereiding:
Ontpit de kersen.
Sla een handvol kersenpitten kapot en stop deze in een theezeefje of filter
Doe het merg van het vanillestokje, samen met het kaneelstokje, de kersen en de suiker in een pan.
Verwarm op middelhoog vuur totdat de suiker is opgelost. Doe dit, al roerende.
Voeg dan het zeefje of de filter met kersenpitten toe en laat dit even meetrekken.
Voeg dan het limoen -  of citroensap en de Amaretto toe. Laat alles op een laag vuur verder inkoken, onder voortdurend roeren gedurende ongeveer een kwartier. De vloeistof moet dik, siroopachtig zijn.
Verwijder het zeefje of  de filter en giet de kersen en de siroop in de potten en sluit ze af.
Je moet het zeker 4 weken laten staan, zodat alle aroma's door de kersen zijn opgenomen.
En dan heb je heerlijke kersen!

Voor wie het leuk vindt, ben ik nu te volgen op Facebook via HEX - passie voor zelfmaken .