zondag 30 mei 2021

Tomatenplanten onder een afdakje

 


Elk jaar halen wij in augustus/september San Marzano-tomaten in Genk bij Manuela di Rotilio. Deze komen rechtstreeks met een grote vrachtwagen gereden, vanuit Italië. Dit zijn supertomaten voor sauzen. Ze zijn stevig met vele vruchtvlees en bevatten weinig sap.  In dit blogartikel, is hier meer over te lezen: san marzano-tomaten.

Helaas lukte het vorige zomer niet om deze tomaten te kopen. We stonden, met mondkapje, in de hitte in een enorme rij te wachten. De tomaten waren keurig van te voren besteld. Toch ging er iets mis. Een vrachtwagen stond met panne ergens langs de snelweg. Teleurstelling alom. Maar niets aan te doen. Onverrichterzake vertrokken wij. Verder hebben we er een leuke dag van gemaakt.

In de winter kocht ik bij Vreeke-zaden een pakje met 15 San Marzano-zaadjes. Deze heb ik in februari uitgezaaid. Alle zaadjes kwamen uit. Maar, mijn ervaring is dat het kweken van  tomaten in de buitenlucht - zonder bescherming tegen de regen - meestal mislukt. Een afdakje schijnt enorm te helpen. Ook staan ze dan warmer. 

Mijn man heeft van afvalhout en doorzichtig dakplaat een afdakje gemaakt. En daar staan de plantjes nu te floreren. Samen met basilicum, want dat schijnt goed te zijn voor de tomatenplanten. Ik ben heel benieuwd wat dit gaat worden! Ik merk al wel, dat deze plantjes zich veel steviger ontwikkelen, dan de paar plantjes die ik zonder afdak buiten heb gezet. Wordt vervolgd!

zondag 7 februari 2021

Na een barre winterwandeling: tijd voor gebakken camembert met glühwein


 Zoals al een paar dagen was aangekondigd, begon het gisteravond hier in Noordlimburg gestaag te sneeuwen. Vanochtend werden we wakker in winterwonderland....


Een flink pak sneeuw en het bleef nog even doorsneeuwen. Van deze, zo langzamerhand, zeldzame gelegenheid moesten we gebruik maken. Vanmiddag maakten wij een heerlijke wandeling. Soms heel guur, als we de wind tegen hadden. Dat zijn we niet meer gewend. 


Er lag flink sneeuw. Soms zakten we echt weg. Een belevenis! Het schijnt de komende week nog zo te blijven. Voor morgen, als we naar het werk moeten, is dit natuurlijk minder leuk. Mijn school gaat dan voor het eerst, sinds bijna 2 maanden, weer open. We zijn blij de kinderen weer te mogen ontvangen, maar tegelijkertijd ook onzeker over wat het corona-virus, en met name de Engelse variant, teweeg gaat brengen.  We hebben alles goed voorbereid. En nu maar even afwachten wat de wegen doen......... en het virus.......

Na zo'n winterwandeling is het tijd voor iets warm. Een fles gluhwein is zo opengetrokken en opgewarmd. En dat geldt eigenlijk ook voor het bakken van een camembert.


Deze wordt ingekerfd. 


En voorzien van wat honing en tijm.


De camembert kan gewoon in het houten bakje blijven zitten, als hij de oven in gaat. Ik doe het kaasje wel in een ovenschaaltje, omdat hij kan gaan lekken.
Vervolgens gaat deze camembert in een voorverwarmde oven van 180 graden. Ongeveer 12 minuten. Ik zet de oven dan nog 2 minuten op de gril om een mooi korstje te krijgen.


Ik laat hem een paar minuten afkoelen. Met wat bleekselderij en brood heb je een heerlijk hapje. En met gluhwein erbij en een vuurtje in de kachel, ben je zo weer warm!




zaterdag 30 januari 2021

Verwerking van restjes: soep met kaasuienbrood

 



Wij hebben hier een vreemde tijd achter de rug, net zoals iedereen natuurlijk.

Helaas werd ik, vlak voor kerst, geïnfecteerd met het corona-virus. Ik ben er 3 weken ziek van geweest. De kerst brachten wij met z'n tweeën door. We deden het met de boodschappen die onze 2 zonen kwamen brengen. Mijn  man moest namelijk in quarantaine. Van de GGD kregen we allerlei instructies, waar je niet vrolijk van werd. Wij hebben ons daar ook niet helemaal aangehouden. Ik zou op een aparte kamer moeten zitten, geïsoleerd. Dat hebben we niet gedaan. Wel hebben we geprobeerd 1 1/2 meter afstand te houden en alles steeds te desinfecteren. Al met al is mijn man niet besmet geraakt. 

Gelukkig ben ik weer goed hersteld en heb ik ook weer zin in het maken van gerechten, het lezen van kookboeken en uitproberen. 

Maaltijdsoep van restjes

Vandaag maakte ik van de restjes uit de koelkast een maaltijdsoep en twee kaasuienbroden. 

De prei en de bleekselderij werden klein gesneden en aangebakken in wat olie. Hieraan werden stukjes wortel en paprika toegevoegd. Vervolgens courgettestukjes, fijn gesneden koriander. 
Uit de weckvoorraad haalde ik een pot tomatensoep en zwarte boontjes. 

Met nog wat water en groentebouillonpoeder, liet ik dit nog 10 minuutjes koken. Met nog wat toevoeging van chilipoeder om de smaak wat te vermaken, maak je zo een heerlijk, gevulde soep. Je kunt dit ook doen met allerlei andere groenten. Denk aan fijngesneden witte - of savooiekool, broccoli, enzovoort. 

Kaasuienbrood

Wij halen bij de kaasboer altijd stukken extra belegen kaas. Van het laatste stuk van deze kaas, maak ik meestal geraspte kaas. Deze gebruik ik voor van alles en nog wat. Van quiches tot aan de topping van een kaasuienbrood. 
Hieronder volgen wat foto's van het maken van deze broden.

Het deeg wordt in 2 bollen verdeeld

De bollen worden met deegroller plat uitgerold


Uien worden gehalveerd en in smalle schijfjes gesneden. Kaas wordt geraspt

De uien worden verdeeld over de broden en aangedrukt. Het lijkt veel, maar dat maakt het brood alleen maar lekkerder

Kaas wordt op de borden verdeeld en wat aangedrukt

En klaar!

Recept voor 2 kaasuienbroden

Ingrediënten
- 500 gram tarwebloem
- 50 gram  zachte boter
- 260 ml lauw water
- 1 zakje droog gist (7 gram)
- 1 theelepel suiker
- 400 gram uien
- 250 gram kaas
- 12 gram zout

Werkwijze
- doe de bloem en gist in de keukenmachine en vermeng dit
- snijd de boter in blokjes en voeg deze toe aan de kom
- voeg de suiker toe
- doe het water erbij
- doe dan het zout aan de rand erbij
- laat deze massa met de kneedhaak draaien tot het een compacte bal is die niet kleeft. Laat de machine 8 tot 10 minuten kneden
- haal de mengkom van de machine en zet deze, met een doek erover heen, op een warme plek (bv dicht bij het fornuis). Laat dit een half uur rijzen.
- snijd ondertussen de uien in smalle halve ringen
- Kneed het gerezen deeg nog even met de hand door en verdeel het in 2 gelijke stukken
- Rol deze 2 stukken deeg op een bebloemd aanrecht met de deegroller uit tot 2 platte broden
- leg deze platte broden op een, met bakpapier bedekte ovenplaat en laat ze nog een keer een half uur rusten op een warme plek.
- verwarm de oven voor op 180 graden. Ik gebruik een hete luchtoven
- bestrooi de broden met de uienringen, druk hier een beetje op
- bestrooi de broden vervolgens met de geraspte kaas, druk hier ook een beetje op
- bak de broden in de oven gedurende 25 a 30 minuten in het midden van de oven

zondag 22 november 2020

Fruit over: maak een crumble!

 


Het is niet te geloven, maar vandaag, 22 november, haalde ik nog rijpe vijgen van onze vijgenstruik!

En er zitten nog de nodige onrijpe vijgen aan, die ook een poging doen om nog rijp te worden. Dit heb ik nog nooit meegemaakt, hier in Nederland. Gevolg hiervan is, dat wij omkomen in de vijgen. We laten de vogels er volop van genieten, maar ik kan niet laten om er nog steeds van te plukken. 

De vijgjes die van de struik komen, zijn kleiner dan de eerste lichting. Ze zijn echter dieprood van kleur en heel smaakvol. Er zit wel een wat harder vel omheen, waardoor ik het niet echt lekker vind om ze uit het vuistje te eten. Ze zijn echter prima om te verwerken tot allerlei gerechten. Ik heb er inmiddels de nodige in de diepvries zitten. Deze zijn onder meer voor een vriendin, die ze graag verwerkt tot confituur voor bij de yoghurt of kwark. 

Het maken van een fruitcrumble

Het is heel erg gemakkelijk om, van fruit dat je over hebt of wat al wat langer in je fruitmand ligt, een crumble te maken. Dit kan ook met bevroren fruit. Met wat slagroom en vanille-ijs, heb je een lekker dessert. Voor mij is altijd de maatstaf of iets lekker is, of het opeens stil is aan tafel. En dat is gegarandeerd het geval bij zo'n fruitcrumble.

De basis van een eenvoudige crumble is een mengsel van boter, bloem, suiker zout

Ik snijd de boter in kleine stukjes, voeg dit bij het meel, suiker en het zout en meng dit met de hand. De boter knijp ik, met de bloem en de suiker, tot brokjes. Het moet niet te fijn worden, want dan is het effect van brokjes crumble, weg. 

Vijgencrumble

In de ovenschaal doe ik de in stukken gesneden vijgen. Ik maak de schaal gewoon vol en let niet op gewicht of zo. Ik voeg nog extra stukjes vijg op port toe en wat lepeltjes port uit deze pot, om extra smaak te verkrijgen. Dat hoeft natuurlijk niet. Het recept hiervan, is in het volgende blogbericht te lezen: recept vijgen op port en rode wijn .

Ik voeg nog wat tijmhoning toe. Hierdoor karamelliseert de vijgenmassa. Dit geeft een extra smaakeffect. 

 Hierover heen, strooi ik royaal het crumble-deeg. Met de nadruk op royaal, want dat is erg lekker.

Vervolgens gaat dit gedurende een halfuurtje in een voorverwarmde oven van 200 graden. Het ruikt dan inmiddels heerlijk in de keuken. Met wat slagroom erbij, werkelijk niet te versmaden. 

Dit kan ook met bv. frambozen.

Waarbij ik crumble gebruik, die ik bewaard heb in de diepvries. Dat kan namelijk ook heel goed. Crumble die over is kan worden ingevroren en, zonder te ontdooien, worden toegevoegd aan het fruit.

Zo ontstaat weer een lekkere fruitcrumble van frambozen:




Ingrediënten en werkwijze voor een fruitcrumble

- 250 gram bloem

- 125 gram boter

- 125 gram suiker 

- snuf zout

- fruit dat je over hebt (appels, vijgen, frambozen, pruimen, enzovoort)

- crumble die over is, kan uitstekend worden ingevroren. Een volgende keer kan deze rechtstreeks vanuit de diepvries op het fruit worden verdeeld en gebakken. 

Werkwijze

- verwarm de oven voor op 200 graden

- Vul een ovenschaal met fruit. Doe hier, na gelang je smaak, eventueel wat honing of poedersuiker overheen. 

- snijd de boter in stukjes en wrijf dit door de bloem, suiker en het zout, zodat een korrelige massa ontstaat

- gooi dit royaal over het fruit in de ovenschaal

- zet de ovenschaal ongeveer een half uur in de oven, totdat er een mooie bruine korst is ontstaan.

vrijdag 30 oktober 2020

azijn van afval van peren: perenazijn

 

Ik ben een tijdje druk in de weer geweest met het experimenteren met het maken van allerlei soorten azijn: frambozenazijn, witte wijnazijn, rode wijnazijn, appelazijn.......... Hier is van alles over te lezen op deze blog. 

Inmiddels staan er de nodige flesjes azijn in de kelder en in de keukenkast. Ik gebruik ze als ingrediënt bij een vinaigrette, om de smaken van een gerecht beter uit te laten komen  of om allerlei groenten of fruit mee in te maken. Denk daarbij aan komkommers, peppadews, druiven, enzovoort. Ook hier is het nodige over te vinden op deze blog. Ik heb er mooie azijnpotten voor aangeschaft. Voornamelijk in Frankrijk, als ik daar was. Daar leeft de azijnmaakcultuur veel meer, dan bij ons.


Maar, ik maak azijn ook in goedkopere potten.  Dat ziet er erg mooi uit: 

Over het maken van appelazijn, is het nodige te lezen op internet. Over perenazijn kom je heel weinig tegen. Naar mijn idee, moet het procedé hetzelfde zijn als bij appelazijn. Ik heb dit uitgeprobeerd en inderdaad; de manier van maken is hetzelfde. 

Omdat ik van mijn buurvrouw stoofpeertjes had gekregen, maakte ik van de schillen en klokhuizen weer azijn. Deze keer in een gewone weckpot. 

Doe het perenafval in de weckpot en vul de pot voor 3/4 met water: 

Druk dit afval goed aan en leg er iets zwaars op, waardoor het perenafval onder water blijft:

Ik gebruik hiervoor 5 kleine weckdekseltjes:

Doe een doekje op de pot en zet dit vast met een elastiekje:

Er kan zo zuurstof bij wat nodig is om het fermentatieproces te laten slagen. En, er kunnen zo geen fruitvliegjes bij.

Voor het verdere proces, is de gang van zaken hetzelfde als die bij de appelazijn. Als je op de volgende link klikt, vind je hierover alle informatie: het maken van appelazijn

Azijnmoeder in de perenazijn:

Van de zomer maakte ik perenazijn. Hiervan staan 3 flessen in de kelder. Terwijl ik ze aan het bekijken was, zag ik in 1 van de flessen een mini-azijnmoeder! Wat is dat toch wonderlijk. Deze moeder was spontaan ontstaan. Het gekke is dat dit proces in 1 van de 3 flessen plaatsvindt, terwijl deze azijn op dezezelfde manier is gemaakt en op dezelfde manier is opgeslagen. De natuur gaat zijn eigen weg........Deze moeder heb ik vervolgens gebruikt om een witte wijnazijn van te maken. 

De fles perenazijn met in de hals de mini-azijnmoeder

close-up van de mini-azijnmoeder

zondag 25 oktober 2020

Peppadews van Maggiesfarm in zoetzuur


Al enige tijd volg ik Maggies farm op facebook, te vinden als je op de volgende link drukt: maggies farm .  De farm bestaat uit 2 mensen, waarvan ik de dame heb ontmoet. Zij is een bevlogen hobby-peperkweker. En ik kan het weten, want ze heeft mij haar land, waar ze haar pepers op kweekt, laten zien. 

Een prachtig stuk land vol met allerlei pepers en andere groenten. Samen hebben wij wat pepers geplukt. Ook kreeg ik allerlei groenten van haar mee naar huis.  

Naast de pepers die je bij Maggies farm kunt kopen, maakt Maggie allerlei producten met haar pepers, variërend van diverse soorten sambal tot sauzen tot chilijam. Op de website Maggies farm zijn deze producten terug te vinden. Ook is Maggies farm op plaatselijke seizoensmarkten aanwezig. Helaas is dat dit jaar, door de Corona-crisis niet gelukt. Ik heb bij haar een paar mooie cadeaupakketten meegenomen, bestaande uit een potje gembersambal, 2 potjes verschillende soorten mosterd en een klein potje chilijam. Leuk verpakt in een mandje.

Toen ik er was, zag ik dat Maggie ook peppadews kweekt. Dit zijn de rode pepertjes die je in de winkel koopt, meestal gevuld met geitenkaas, ingelegd in olie. Een heel lekker borrelhapje, maar best duur. Maggie vertelde dat zij deze peppadews zelf inmaakt en dan vult met bijvoorbeeld geitenkaas of roomkaas. Dat wilde ik natuurlijk ook zelf proberen! Een week later liet Maggie weten dat ze voor mij peppadews had liggen. Op naar Grubbenvorst en met 2 kilo peppadews rijker, ging ik weer naar huis. 


De peppadews worden goed gewassen. Daarna snijd ik het kopje van het pepertje af en haal de zaadjes en zaadlijstjes eruit. Een klusje dat ik heb gedaan, terwijl ik oude afleveringen zat te kijken van 'Cold feet', een aanrader trouwens. Ik ging er vanuit dat deze pepertjes niet zo heet zijn en had geen handschoenen aan tijdens het schoonmaken. Dat heb ik geweten. Ik heb dagen last gehad van brandende vingers. Op aanraden van Maggie heb ik mijn handen gewassen met melk. Dat hielp wel wat, maar het brandende gevoel is nog een paar dagen teruggekomen. Nooit meer dus welke soort van peper dan ook, schoonmaken zonder handschoenen! Weer wat geleerd. 

Vervolgens heb ik de schoongemaakte pepers ongeveer 3 minuten geblancheerd. Hierbij laat je water met een beetje zout aan de kook brengen. Dan doe je de pepertjes erin. Je wacht tot het water weer kookt en laat het dan 3 minuten koken. 


De pepertjes worden dan in een zeef opgevangen en met koud water afgespoeld.


Deze afgespoelde pepertjes, laat ik nog even op keukenpapier liggen om zoveel mogelijk kookwater te verwijderen. Ik wil namelijk niet dat het zoetzuurmengsel te zeer verdund wordt door dit kookwater.

Ondertussen maak ik het zoetzuurmengsel. Omdat ik wil dat het zoete goed naar voren komt ( ik vind het anders te heet), heb ik de volgende verhouding gehanteerd:
1 deel azijn op 1 deel water op 0,7 deel suiker. Hieraan heb ik als specerijen toegevoegd een vers laurierblaadje en een kaneelstokje. Dit heb ik 10 minuten laten koken.


Mijn azijn bestond uit een deel frambozenazijn en een deel appelazijn. Je kunt ook gewone azijn gebruiken, net wat je in huis hebt of lekker vindt. Ook kun je er diverse specerijen aan toevoegen, ook weer afhankelijk van wat je lekker lijkt.

De peppadews worden in brandschone potjes gedaan.


Dit wordt overgoten met het hete azijnmengsel. Als je azijnmengsel over hebt, kun je dit in een glazen pot bewaren voor een volgende keer. 


Om te voorkomen dat er luchtbelletjes in het mengsel zitten, ga ik er met een mes in en beweeg dit in de vloeistof. Je ziet dan, dat er belletjes omhoog schieten. Eventueel vul ik de potjes dan nog met wat azijnmengsel aan tot 1 cm onder de opening. De potjes worden gesloten met de deksel.


In principe zijn ze dan klaar. Vroeger was het zo dat je deze potjes dan even op hun kop moest zetten. Ik lees nu allerlei berichten dat dit niet meer zou hoeven. Ikzelf weck de potjes altijd nog even voor de zekerheid. Dit doe ik op 90 graden, gedurende een half uur. Hiervoor hoef je geen weckketel te hebben. In de volgende link, lees je hoe dit ook kan in een gewone pan: wecken in een pan


Een dag later heb ik de peppadews al uitgeprobeerd. Dit is natuurlijk niet de bedoeling, je moet ze zeker een week of 3 laten staan, voordat de smaken goed op elkaar zijn ingewerkt. Ik kon het echter niet laten. Ik heb ze gevuld met een zachte kruidenkaas. De smaak was al goed: het peperige, het zure en het zoete kwamen al goed naar voren. 
Het vullen van de pepertjes heb ik gewoon met een theelepeltje gedaan. Dit kan ook met een slagroomspuit. Deze kon ik echter zo gauw niet vinden! Met een theelepeltje is echter ook goed te doen. En naarmate je er meer vult, krijg je er steeds meer handigheid in.