zondag 10 september 2017

Heerlijke tomatensaus

Gisteren hebben wij in Genk in Belgie ongeveer 28 kilo San Marzano tomaten gehaald. En wat hierboven staat is het resultaat. Ik ben vanmorgen om 9 uur begonnen en was om ongeveer 5 uur klaar. Pfffff, moe maar voldaan!
In het vorige blogbericht schreef ik al over de eigenschappen van de San Marzano.

Vanochtend begon ik met tomatensaus als basis voor pastagerechten en pizza´s. Ik heb een grote creusetpan en daar kon ik 8 kilo tomaten in verwerken. De tomaten werden in stukken gesneden.
En vervolgens in de keukenmachine van de Magimix gemalen.

Hierna werden de knoflook uien en spaanse pepers gemalen in de Magimix.
Dit werd toegevoegd aan de tomatenmassa en deze werd aan de kook gebracht.

En dan komt een bijzondere handeling: ik schep met een soeplepel het vocht geleidelijk aan weg.
Ik neem hiervoor een zeef en duw deze zachtjes door de bovenkant van de tomatenmassa. Het vocht komt dan in de zeef en zo kan ik het vocht er steeds afscheppen. Er blijft dan een smaakvolle, stevige pulp over. Doe je dit niet moet je de tomatenmassa of heel lang laten koken, of hij blijft waterachtig. Een ander voordeel is dat het proces maar een half uur tot 3 kwartier duurt.
Vervolgens voeg ik gesneden basilicum toe en laat dit even meekoken. Hierna kan de saus in de gesteriliseerde potjes worden gedaan.

Het vocht dat ik van de saus heb geschept, blijkt een heerlijk drankje te zijn. Ik doe wel een wonderbaarlijke ontdekking:
Hierboven zie je het tomatendrankje. Bij het ene type flesje stijgt de pulp naar boven, bij het andere type flesje zakt de pulp naar beneden. Ra,ra, hoe kan dat? In ieder geval: een heel mooi gezicht!

En van het restant van de San Marzano tomaten, heb ik pure tomatensoep gemaakt.
Het recept is te vinden op deze blog bij 'pure tomatensoep'.
Ook heb ik nog een keer een portie tomatensaus gemaakt.

Recept voor 4 1/2 liter tomatensaus en 2 1/2 liter tomatensap

Ingrediënten
-  8 kilo tomaten ( San Marzano tomaten zijn hiervoor heel smaakvol)
- 12 tot 16 teentjes knoflook
- 12 uien
- 4 rode pepers
- 2 theelepels zout
- veel verse basilicum

Werkwijze
- snijdt de tomaten in vieren
- Maal de tomaten in porties in een keukenmachine
- Snijdt de tomaten en rode pepers (met zaad) in stukken en maal ze, samen met de knoflookteentjes in een keukenmachine
- Doe alles in een pan met een zware bodem en breng dit aan de kook
- Druk zachtjes met een zeef op de tomatenmassa en schep het tomatenvocht eraf
- Ga hiermee door, tot er een stevige tomatenmassa is ontstaam
- Voeg dan 2 theelepels zout toe en veel gesneden basilicum
- Nog even doorkoken
- Schep de tomatensaus in gesteriliseerde potten
- Weck de potten gedurende een uur op 90 graden ( een half uur zou ook genoeg zijn)
- Breng het tomatensap aan de kook en doe dit in gesteriliseerde flessen.

Gebruik van de tomatensaus


 De tomatensaus kan als eenvoudige saus gebruikt worden bij pasta. Met geraspte parmezaanse kaas en een groene salade is dit een lekkere maaltijd. De saus kan ook gebruikt worden als basis voor een pizza:


pizza met tomatensaus, ansjovis, zwarte olijven, ui en geraspte kaas. 20 minuten in de oven op 220 graden.




zaterdag 9 september 2017

San Marzano tomaten en Nero Davalo druiven van Manuela uit Genk in België

Ik ben de hele zomer op zoek geweest naar goede tomaten voor een redelijke prijs. Dat wilde maar niet lukken en daar baalde ik van, want een pure soep en saus van tomaten in de winter zijn heerlijk. Totdat ik op facebook een bericht tegenkwam over Manuela Rotilio uit Genk in België. Zij laat een camion vol met San  Marzano tomaten en allerlei druivensoorten rechtstreeks uit Italië overkomen. Deze verkoopt ze vervolgens, op bestelling, vanuit Genk. De Italianen in België zijn er gek op. Ik heb begrepen dat de San Marzano´s haast niet vers te krijgen zijn buiten Italië en dat je ze - uit nood - ingeblikt moet verwerken. Vers is natuurlijk veel lekkerder!
Ik trok de stoute schoenen aan en bestelde, via de mail van Manuela, 2 kistjes tomaten en een kistje Nero davalo druiven. Hiervan had ze in een mail aangegeven dat deze van topkwaliteit waren.
Vandaag, zaterdag, trokken wij naar België om de bestelling op te halen.
Daar aangekomen, troffen wij een vriendelijke Manuela aan, die druk aan het praten was met een paar oudere Italianen. Later vertelde ze dat deze heren haar aan een partner wilde koppelen van 49 jaar met een prachtig huis,enzovoort. Maar Manuela, die denk ik, rond de 30 is, vond dat toch niet zo´n goed aanbod. Ze vertelde dat haar dit elk jaar wel een paar keer overkomt.
Er stonden heel veel kisten tomaten en druiven in de loods. Meer meenemen dan besteld kon niet, want de camion had te weinig tomaten geleverd.



De San Marzano tomaat
Deze tomaat  wordt geroemd om zijn zoete smaak. Ze zijn prachtig dieprood en hebben stevig vruchtvlees.  De tomaat wordt gezien als de beste kooktomaat ter wereld. De langwerpige vruchten laten zich gemakkelijk ontdoen van hun velletje. De tomaat bevat weinig zaden. Het stevig donkerrode vruchtvlees is droog en staat bekend om de intens zoete smaak en het lage zuurgehalte. Ze komen het best tot hun recht, wanneer je ze minimaal 15 minuten laat inkoken. In Nederland is het lastig om aan verse San Marzano tomaten te kopen. Ze zijn wel ingeblikt verkrijgbaar.

Maar, ik heb de tomaten nog even moeten laten liggen. De druiven moesten, volgens mij, met voorrang worden behandeld. Ze waren namelijk rijp. De smaak was kleverig zoet. Zo tref je ze niet aan in je eigen wijnrank. Ik heb thuis een verwaarloosde druif die dit jaar best veel druiven heeft gegeven. Ik besloot deze te mengen met de Nero Davalo-druiven en er sap van te maken.

Dit leverde uiteindelijk 7 liter druivensap op.
Ik ben heel benieuwd naar de smaak. Morgen ga ik verder met de rest van de druiven en maak ik een start met de San Marzano's! Wordt vervolgd.


maandag 21 augustus 2017

lekker aardbeiensiroop


Een tijdje terug, kocht ik - voor een prikkie -  6 kilo aardbeien. Ik heb hier toen sap van gemaakt en ingevroren. Ik deed dit met de ontsappan. Hoe je ontsapt met de ontsappan, kun je lezen in het blogbericht 'sappig druivensap'.
Van de 6 kilo hield ik ruim 3 liter aardbeiensap over. Omdat de aardbeien soms overrijp waren, moest ik er nogal wat weggooien. Ik weet niet precies hoeveel kilo ik overhield. Mijn ervaring is dat je altijd minder liters sap overhoudt dan je aan kilo's fruit hebt ontsapt.

Vandaag, op mijn laatste vakantiedag, besloot ik om van dit aardbeiensap siroop te maken. Ik heb dit vorig jaar ook gedaan en dit was een succes. Wij krijgen nogal wat mensen over de vloer en deze kregen allemaal aardbeienlimonade voorgeschoteld. Ha,ha,ha....... Maar serieus: deze limonade werd heel lekker gevonden. Ook gaf ik nogal wat weg. Hieronder een foto van de voorraad van vorig jaar die nu inmiddels helemaal op is!

Ik verwarm het aardbeiensap en los ondertussen de suiker op door flink te roeren. Laat dit beslist niet koken, want dan is de kans op geleren groot.
Vervolgens los ik het citroenzuur op in wat warm water. Vorig jaar voegde ik vers citroensap toe,  maar dit heb ik nu  niet in huis.
Laat zowel de siroop als het citroenzuurmengsel afkoelen en vermeng beiden dan.


Citroenzuur wordt erbij gedaan om de houdbaarheid te vergroten. Ik weet niet zeker of vers citroensap daar een goede vervanger voor is. Vorig jaar had ik echter geen enkele fles waar schimmel in zat. Dit zou er op kunnen wijzen dat vers citroensap citroenzuur zou kunnen vervangen. Ik moet dit nog verder uitzoeken.
Citroenzuur kun je trouwens bij sommige drogisten kopen of online bestellen bij brouwspecialisten. Ik zag het deze week ook in zakjes van 5 en 8 gram liggen in een supermarkt in Duitsland. Dat heb ik  nog niet eerder gezien.



Nogmaals: breng het niet aan de kook. Bij koken van de massa loop je het volgende risico:  naarmate een vrucht meer pectine heeft, is de kans op geleivorming aanwezig. Dit merk je pas als de siroop is afgekoeld en in de fles zit. Je kunt hem dan nog prima gebruiken: de smaak is hetzelfde, het inschenken is echter lastiger geworden door de lobbige massa. Je moet dan, na toevoeging van het water, even flink roeren.Ik las zelfs een berichtje van iemand die een karaf limonade klaarmaakte met gelei-siroop en er even, na toevoeging van het water, met een staafmixer doorheen ging 😊



Er is een schuimlaagje ontstaan. Dit schep ik eraf.Vervolgens doe ik de siroop in gesteriliseerde weckflesjes van een halve liter.

En klaar!


Recept aardbeiensiroop voor ongeveer 5 liter 

Ingrediënten
- 3 liter aardbeiensap
- 3 kilo suiker
- 75 gram citroenzuur

Werkwijze
- verwarm het aardbeiensap en los de suiker hierin op
- los het citroenzuur op in wat warm water
- laat het aardbeiensap en het citroenzuurmengsel afkoelen en vermeng dit dan
- Schep de eventuele schuimlaag eraf en schenk de siroop in gesteriliseerde flesjes

Bij wecken
Weck de weckflessen gedurende een half uur bij 90 graden. Dit hoeft niet. Ik doe het wel om het risico van schimmelvorming op den duur,  zoveel mogelijk te beperken.


Foto van vorig jaar

zondag 20 augustus 2017

gewone Hollandse zuurkool

Al langere tijd ben ik geïnteresseerd in fermenteren. Vorig jaar heb ik een keer kimchi gemaakt. Heel lekker, maar het stonk de koelkast uit.
Deze keer wilde ik me eens wagen aan hele gewone Hollandse kost: zuurkool! Aangezien ik in de kelder een echt zuurkoolvat van 10 liter heb staan, was die keuze ook niet zo moeilijk.
Ik kocht een paar kolen: een combinatie van spitskool en witte kool. Je kunt ook combineren met andere kolen, het is zelfs mogelijk om zuurkool van rode kool te maken. De kleur wordt dan natuurlijk anders en waarschijnlijk zal de smaak ook wel wat anders zijn.
Bij de eerste 2 kolen, haalde ik de mooie buitenste bladen eraf, deze zijn op het eind van het proces nodig. De kolen sneed ik in stukken en ik verwijderde de harde binnenkern.

Vervolgens moet deze kool fijn gesneden worden. Dit kan met de hand of met een speciale mandoline die je voor kool snijden kunt kopen. Ik deed het met de keukenmachine Magimix. Dit is een heel sterk  keukenapparaat dat fantastisch kool snijdt.
Voor elke kilo kool heb je 12 tot 20 gram zout nodig.
In het zuurkoolvat begin je met een laagje zout te leggen. Vervolgens doe je er ongeveer een pond gesneden kool in met de helft van het zout. Dan begint het werk: het stampen van de kool. Ik gebruikte hiervoor een speciale beuken zuurkoolstamper.
Flink aanstampen en weer een laag gesneden kool toevoegen plus zout.
Ik ben er maar bij gaan zitten, want dat stampen staand is toch wel vermoeiend😅
En maar blijven toevoegen en stampen. Op een bepaald moment voel je dat de stamper soms blijft 'hangen' in vocht. Dat is ook de bedoeling. Door middel van het stampen en de toevoeging van zout, wordt de kool gekneusd en laat vocht los.
Uiteindelijk heb ik 6 of 7 kilo (gaandeweg was ik de tel kwijtgeraakt) gesneden kool in het vat gedaan.  Gaandeweg zie je dat er water op de kool komt te staan. Dit is ook de bedoeling.
Als de pot, naar je zin, voldoende vol is,  dient de bovenkant van de pot, het zogenaamde waterslot, goed schoon, gemaakt te worden.
Vervolgens worden de bewaarde koolbladeren er zo opgelegd dat de gesneden kool bedekt is en er nog ruim koolwater boven de koolbladeren ligt.
Dan worden de verzwaringstenen toegevoegd. Ik had de pot echter zo vol dat het mij  niet lukte om beide stenen erop te leggen.
Vervolgens komt de deksel erop.
Het waterslot wordt met water en een beetje zout gevuld.
En de eerste fase is klaar.
Deze pot staat nu in de kamer en gaat vervolgens, na een dag of vier, naar de kelder. Ik zal het proces verder blijven beschrijven op deze blog.
Voor de werking van het zuurkoolvat, heb ik onderstaande uitleg geschreven.

Hoe werkt een zuurkoolvat?
Een zuurkoolvat, oftewel fermentatiepot, heeft een waterslot bij de deksel, waardoor er geen zuurstof in kan. De gesneden kool wordt met een beetje zout gestampt met een zuurkoolstamper. Doordat dit zout het vocht onttrekt en de kool gekneusd wordt, komt de kool onder een laagje water te staan. Een verzwaringssteen zorgt ervoor dat de zuurkool onder de vloeistof blijft.
De deksel gaat er vervolgens op en de geul, het zogenaamde waterslot, wordt gevuld met water en een beetje zout. Er kan dan alleen nog maar lucht uit de pot en er niet meer in.
Het fermentatieproces kan dan beginnen.
Plaats het vat de eerste 4 dagen op kamertemperatuur. Dit is namelijk de temperatuur waarbij de bacteriën de melksuikers omzetten in melkzuur. Zodra dit fermenteren begint, komt er een karakteristiek geur vrij.
Na 4 dagen plaats je het zuurkoolvat in een koudere ruimte, bv een schuur of een kelder. Aan de bovenkant, in het water, zal schimmel ontstaan. Dit is normaal, deze dien je er wel steeds van af te scheppen.
In 2 tot 8 weken is de zuurkool klaar. Deze kan dan nog enkele maanden bewaard worden, als deze onder water blijft staan en de pot op een koele plaats staat. Je kunt er ook voor kiezen om porties zuurkool in te vriezen.