zeeuwse chocoladeknopjes

kruidknop

Al eerder schreef ik over het bakblik ´Zeeuwse knop´.  Ik maakte er al een aantal ´knoppen´ van:

chocolade-frambozen knop

Naast het 'grote' blik, is er ook een blik met 4 kleine Zeeuwse knopjes. Dat vond ik zo leuk, dat ik zo'n blik bestelde en ook maar meteen ' het Zeeuwse Knop bakboek' erbij:

Dit boek is heel informatief: er staan verhalen in over de Zeeuwse knop. Uit deze verhalen blijkt dat de bakvorm over de hele wereld wordt gebruikt.
Ik koos ervoor om chocoladeknopjes te gaan maken. Helaas zijn de recepten alleen voor het grote Zeeuwse bakblik. Toen ik het beslag klaar had, bleek het veel te veel te zijn. Ik heb toen maar snel een andere vorm erbij gepakt en daar nog een paar minitulbandjes gevuld.

Als eerste zorg ik ervoor dat ik alle ingrediënten afgewogen klaar heb staan:

Onderstaande foto's laten zien hoe het beslag gemaakt wordt:

Zoals boven al beschreven, bleek toen dat ik veel te veel beslag had voor de 4 Zeeuwse knopjes:

Ik had gelezen dat de cakes nauwelijks rijzen, omdat er geen zelfrijzend bakmeel wordt gebruikt. Dus had ik de vormpjes goed vol gedaan. Nou, de cakejes rijzen wel degelijk! Niet de pan uit, maar de vorm uit...... De volgende keer, doe ik dus minder deeg in de vormpjes.
Ook bleek dat de tulbandjes., na het bakken, niet uit de vorm te krijgen waren. En toen wist ik ineens weer, waarom ik een hekel had aan deze tulbandjesbakvorm. Het was mij al eerder gebeurd, dat ik de tulbandjes er niet uit kreeg en de grootste moeite had om deze bakvorm weer schoon te krijgen. Omdat de Zeeuwse knopjes er uitstekend uitgingen, was hier voor mij het bewijs dat de tulbandjesbakvorm niet goed is. Weg ermee dus!

Ondanks de mislukking, ziet het er toch leuk uit!

De smaak is trouwens voortreffelijk: echte chocolade. De structuur is een beetje kleverig. Lekker bij een pittig kopje koffie. Ook als toetje niet verkeerd met wat slagroom en misschien wat smeltend vanille-ijs. Wat framboosjes zullen er ook goed bij smaken. Veel mogelijkheden dus met deze Zeeuwse chocoladeknopjes!

Recept voor 8 zeeuwse knopjes of 1 grote zeeuwse knop (of een tulband)

Ingrediënten
- 35 gram cacao
- 150 gram pure chocolade
- 150 gram zachte boter
- 4 eieren
- 250 gram bruine basterdsuiker
- 100 gram gemalen amandelen

Werkwijze
- vet de vorm goed in
- verwarm de oven voor op 180 graden
- los de cacao op in 5 ruime eetlepels heet water
- smelt de chocolade. (overal lees je dat dit au-bain-marie moet, ik doe het echter altijd in een steelpannetje op vuur en laat de chocolade dan zachtjes smelten)
- splits de eieren
- meng de gesmolten chocolade en boter met de cacao-oplossing
- roer hier de suiker en gemalen amandelen doorheen
- roer 1 voor 1 de eidooiers hier door
- klop de eiwitten stijf
- spatel het eiwitschuim voorzichtig door het chocoladebeslag.
- schep de massa in 8 kleine vormpjes of in 1 grote vorm
- plaats de vorm  in  het midden van de oven
- bak de kleine vormpjes in 45 minuten klaar en de grote vorm in 60 minuten. Controleer met een breinaald of het deeg gaar is ( In het deeg prikken. Als de breinaald er droog uitkomt, is het deeg gaar). Houd ook in de gaten of het deeg niet verbrandt. Je kunt dan een stuk aluminiumfolie op het deeg leggen
- Haal de vorm uit de oven, laat hem afkoelen en keer deze dan in 1 keer om

wintercadeautje

Van de zomer maakte ik een robijnrode kerstchutney en een vijgencompote. Over hoe ik dit maakte, kun je in eerdere blogberichten op HEX lezen.
Het is nu de tijd van het jaar om deze lekkernijen te gaan gebruiken en af te geven. Samen met een mooie fles port is dit een heel leuk cadeau.
Ik heb de potjes een mooie verpakking gegeven.

Dat was wel even een werkje:

Maar heel leuk om te doen en, gaandeweg, werd ik er steeds handiger in!
Hieronder zie je het beginstadium van de potjes. Leuk om dan het eindresultaat te zien:

begin van de kerstchutney

begin van de vijgencompote

zoetzure paprika´s

Wij wonen vlak bij de grens van Duitsland. Regelmatig bezoek ik daar Bauernhof Lindchen: een grote boerderijwinkel met veel zelf gekweekte groenten. Het leuke van deze Bauernhof vind ik dat je daar de seizoenen heel duidelijk terugziet. Momenteel ligt er langs de weg bij de Bauernhof een prachtige berg pompoenen.

 Soms zijn er leuke aanbiedingen. Zo kon ik een partijtje mooie paprika´s voordelig kopen. Ik maakte er potten zoetzure paprika´s van. Het recept vond ik bij Diana's mooie moestuin. Dit was de basis, ik heb zelf wat ingrediënten toegevoegd., omdat wij wel van een beetje pittig houden.

Recept zoetzure paprika's (voor 2 potjes van 0,3 liter)

Ingrediënten
- 500 gram groene en rode paprika's
- 1 laurierblaadje per pot
- een stukje gedroogde peper per pot (hoeft niet)
- een paar gekneusde peperkorrels per pot (hoeft niet)
- 2 theelepels zout
- 1 ui (hoeft niet)
- 100 gram suiker
- 0,75 liter azijn ( ik gebruikte half gewone azijn en half balsamico-azijn)
- 0,75 liter water

Werkwijze
- maak de paprika's schoon en snijd ze in stukken
- pel de ui en snijd deze in halve smalle ringen
- breng de azijn met water aan de kook en voeg suiker en zout toe totdat suiker en zout zijn opgelost
- voeg gesneden paprika en ui toe en kook dit ongeveer 3 minuten mee (niet te lang, want dan verliest de paprika zijn knapperigheid)
- doe een blaadje laurier  en het stukje gedroogde rode peper in de gesteriliseerde potten
- voeg het hete paprika-uimengsel toe
- voeg het hete azijn-watervocht toe tot het paprika-uimengsel helemaal onder vocht staan.
- sluit de potten af en zet ze even ondersteboven

Deze potten een aantal weken laten staan, voordat je ze openmaakt. De paprika's hebben dan het aroma van de kruiden en het azijn-suikermengsel helemaal opgenomen.

Deze zoetzure paprika's kun je bij van alles gebruiken: op een boterham met kaas, bij bami of nasi, bij een hamburger, enzovoort. Net waarbij je het zelf, als aanvulling, lekker vindt!

amaretto-abrikozen

Van de zomer heb ik heerlijke abrikozen op amaretto-siroop gemaakt. Ik heb de pot vandaag geopend en de zomer komt je tegemoet! Heerlijk.
Hieronder volgt het recept. Het komt uit het Handboek Inmaken.
Dit is wel iets om in de zomer te maken, als je de abrikozen heerlijk zongerijpt kunt kopen. Gebruik stevig, onbeschadigde vruchten.

Recept voor abrikozen op amaretto-siroop

Ingrediënten voor 900 gram
-  1,3 kilo abrikozen
- 800 gram suiker
- 1 vanillestokje
- 1,75 deciliter amaretto
- water (schat in hoeveel water je nodig hebt om alle abrikozen onder de amaretto-siroop te zetten)

Werkwijze
- Snijdt de abrikozen in en verwijder de pit, zodat de vrucht heel blijft
- doe water, vanillestokje en helft van suiker in een pan en verwarm dit mengsel al roerend totdat de suiker is opgelost. Laat dit 5 minuten trekken
- voeg de abrikozen toe aan de siroop en breng het tot net onder het kookpunt.
- doe de deksel op de pan en laat alles 5 minuten zachtjes koken
-  schep de abrikozen uit de pan en laat ze uitlekken in een vergiet
-  voeg de resterende suiker aan de vloeistof toe en roer tot de suiker is opgelost.
- laat de siroop doorkoken tot hij 104 graden celsius is (gebruik hierbij een kookthermometer) en laat hem wat afkoelen
- verwijder het vanillestokje en roer de amaretto er doorheen
- leg de abrikozen in gesteriliseerde potten
- schenk de siroop erover en draai de potten rond en tik ertegen om alle lucht te laten ontsnappen
- sluit de potten af en laat ze voor gebruik 2 weken op een donkere plaats koel staan

Van de abrikozen maakte ik trouwens ook lekkere jam. Het laat zich raden: het is het potje dat het meest vooraan op de foto staat

rode kerstzuurkool

Ik kon een mooie rode kool van ruim 4 kilo kopen en ik besloot om kerstzuurkool te maken. Ruim 2 maanden geleden, maakte ik al gewone zuurkool (zie hierover mijn blogbericht). Deze is zo goed geslaagd dat we er al een aantal keren met smaak van gegeten hebben.
De kleur van de rode kool vind ik echt bij de kerst passen, vandaar kerstzuurkool!
In de kelder stond nog een zuurkoolvat van 10 liter en ik ging aan de slag.

De kool wordt doormidden gesneden met een goed mes, vervolgens in parten en het harde hart wordt eruit gehaald.

Per kilo kool voeg ik ongeveer 12 gram zout toe. Voor 4 kilo dus ongeveer 50 gram.

Dan wordt de trouwe keukenmachine Magimix te voorschijn gehaald. Deze snijdt de kool in reepjes. Dit kan natuurlijk ook met de hand of met een speciale mandoline.

Dan wordt een laagje zout in de pot gestrooid.

En ongeveer een pond gesneden rode kool. Deze wordt stevig aangestampt met een koolstamper. Dit kan ook met de vuist van je hand. Ik vind zo'n koolstamper echter heel handig. Je kunt dan het meeste kracht zetten en het lijkt mij eenvoudiger werken dan dat je met je vuist moet aanstampen.

Steeds weer ongeveer een pond rode kool toevoegen en zout en flink aanstampen. Op een gegeven moment voel je dat de stamper blijft 'hangen' in het vocht en zal er steeds meer vocht uit de kool vrijkomen.
Dan voeg ik nog extra toe een flink glas rode wijn, wat verse laurierblaadjes en wat gekneusde zwarte peperkorrels. Het hangt een beetje van je smaak en je experimenteerzin af wat je toevoegt.

Dan de randen goed schoonmaken, evenals de binnenkant van de pot.

De rode koolbladeren op de gesneden kool leggen, zodat deze helemaal bedekt is. Daarmee voorkom je dat de gesneden kool naar boven komt drijven.

Tot slot de verzwaringstenen erop leggen en aandrukken.

 De stenen moeten onder het vocht komen. Deksel erop en de rand van het vat vullen met water. Dit is het waterslot van de pot.

Vervolgens moet de pot een aantal dagen weggezet worden op kamertemperatuur. Hierdoor komt het gistingsproces op gang.  En dan kan de pot naar een koele plek, in mijn geval de kelder. Aan de bovenkant, in het water, zal schimmel ontstaan. Dit is normaal, deze dien je er wel steeds van af te scheppen.
Na 2 tot 8 weken is de kool klaar voor consumptie. Ik laat hem staan tot de kerst en open dan het vat. Op naar de kerstzuurkool!

Hoe werkt een zuurkoolvat?
Een zuurkoolvat, oftewel fermentatiepot, heeft een waterslot bij de deksel, waardoor er geen zuurstof in kan. De gesneden kool wordt met een beetje zout gestampt met een zuurkoolstamper. Doordat dit zout het vocht onttrekt en de kool gekneusd wordt, komt de kool onder een laagje water te staan. Een verzwaringssteen zorgt ervoor dat de zuurkool onder de vloeistof blijft.
De deksel gaat er vervolgens op en de geul, het zogenaamde waterslot, wordt gevuld met water en een beetje zout. Er kan dan alleen nog maar lucht uit de pot en er niet meer in.
Het fermentatieproces kan dan beginnen.
Plaats het vat de eerste 4 dagen op kamertemperatuur. Dit is namelijk de temperatuur waarbij de bacteriën de melksuikers omzetten in melkzuur. Zodra dit fermenteren begint, komt er een karakteristiek geur vrij.
Na 4 dagen plaats je het zuurkoolvat in een koudere ruimte, bv een schuur of een kelder. Aan de bovenkant, in het water, zal schimmel ontstaan. Dit is normaal, deze dien je er wel steeds van af te scheppen.
In 2 tot 8 weken is de zuurkool klaar. Deze kan dan nog enkele maanden bewaard worden, als deze onder water blijft staan en de pot op een koele plaats staat. Je kunt er ook voor kiezen om porties zuurkool in te vriezen.