tomatenketchup of woksaus?

Het leek mij heel leuk om zelf tomatenketchup te maken. Dan ben je ook in 1 keer af van al die toegevoegde chemische bestanddelen die in de normale koopketchups zitten. Als basis gebruikte ik een recept van weckenonline, waarbij ik wat toevoegingen deed, zoals paprika's en pepers.

Ook voegde ik appels toe:

Ondertussen fruitte ik uien. Ik vind het altijd belangrijk om de uien te laten karamelliseren. Ze geven dan een heerlijke zoete smaak af. Dit doe je door de uitjes zachtjes te laten bakken tot ze echt heel glazig zijn. Ik laat ze vaak wel een kwartiertje bakken om ze echt lekker zoet te krijgen.

Vervolgens voegde ik alle gesneden groenten en appels toe:

Na een minuut of 20 is bovenstaande massa het resultaat. Deze massa haalde ik door de passe vite.

Flink doordraaien, totdat er een compacte droge massa in de passe vite overblijft. Er blijft dan een mooie rode vloeistof over:

Hieraan voegde ik toe balsamico-azijn en een takje rozemarijn en vervolgens flink laten inkoken. Ik deed dit ruim een half uur:

De vloeistof wordt dan veel dikker.

Ondertussen zijn de weckflesjes gesteriliseerd en staan ze klaar voor gebruik.







Hierna worden de flesjes geweckt. Ik gebruikte flesjes van een kwart liter.

En klaar:

Het viel mij al op dat de vloeistof wel dikker wordt, maar niet zo dik als bij de koopketchup het geval is. Al met al vind ik het niet echt een tomatenketchup, maar meer een saus. Zo ga ik hem ook gebruiken. Ik heb hem al gebruikt als woksaus bij gewokte kool,paprika en bosui. Dat gaat prima! Dit heeft mij ook op het idee gebracht om weer een dergelijke saus te gaan maken, maar dan met meer toevoegingen, zoals knoflook en gember. Ik denk ook aan toevoeging van allerlei kruiden. Genoeg inspiratie dus weer opgedaan om verder te experimenteren!

Recept voor tomatenketchup of woksaus (voor ruim 2 liter)

Ingrediënten
- 2 1/2 kilo gesneden tomaten
- 1/2 kilo gesneden rode puntpaprika's
- 3 gesneden pepers
- 4 gesneden uien
- 4 gesneden appels
- 1/2 liter rode balsamico-azijn
- 2 ons suiker
- takje rozemarijn

Werkwijze
- bak de gesneden uien op een laag vuurtje totdat ze gekaramelliseerd zijn
- voeg alle gesneden groenten en de appels toe
- breng dit aan de kook en laat dit ongeveer 20 minuten, terwijl je regelmatig roert, inkoken
- roer deze massa door de passe vite, totdat er in de passe vite een droge massa overblijft
- Breng de overgebleven vloeistof met de suiker en de balsamico-azijn en takje rozemarijn weer aan de kook en laat dit inkoken, gedurende ongeveer een half uur
- verwijder takje rozemarijn
- vul de gesteriliseerde weckflesjes en weck deze gedurende een half uur op 90 graden

sappig druivensap

Omdat ik een kleine hoeveelheid druiven had, besloot ik om niet de grote ontsapper van Weck te gebruiken (zie mijn blog over het maken van appelsap), maar de kleine ontsapper: de sappan. Deze pan kocht ik een aantal jaren terug in België. Ik kon hem toen nergens in Nederland vinden, maar inmiddels is hij overal verkrijgbaar.

Werking van de ontsappan
Het onderste compartiment vul je met water:

Het volgende compartiment dient ervoor om het sap op te vangen;

In het bovenste compartiment van de pan worden de vruchten gedaan, die ontsapt moeten worden:

In dit geval druiven:

Door het water aan de kook te brengen, komt er waterdamp vrij. Deze gaat via het gat naar boven. Door de hitte gaan de vruchten kapot en komt het sap vrij. Dit wordt opgevangen in het sapcompartiment. Hieraan zit een tuitje, met een klemmetje. Als er voldoende sap in het compartiment zit, kan dit, door het klemmetje te openen, uit de pan gegoten worden.

Het eerste sap vang ik altijd in een kan op. Als die kan vol is, giet ik dit sap overnieuw in de sappan. Doe je dit niet, krijg je een groot verschil van smaak tussen het eerste afgegoten sap en het laatste. Hierover kun je meer lezen en zien in mijn blogbericht over het maken van appelsap.

De druiven heb ik gewassen en ontdaan van de grootste stelen:

Ik had maar 2 1/2 kilo druiven. Met moeite kwam hiervan 1 1/2 liter druivensap vrij.Daarom heb ik bedacht om bij de druivenpulp nog wat appels toe te voegen:

Het uiteindelijke resultaat was 3 liter sap. Het vreemde vind ik dat de kleur van het sap hetzelfde is gebleven. Het blijft de kleur van druivensap behouden. Dat betekent dat de kleurstof in de druif heel overheersend is. De smaak van, zowel het druivensap als van het druiven-appelsap, is heerlijk!

zonnige abrikoosjes

Ik kocht een kistje abrikoosjes die rijp waren. Vorig jaar heb ik er jam en compote van gemaakt. Het meeste heb ik weggegeven, omdat wij eigenlijk helemaal niet zoveel jam of compote eten. Ik besloot daarom om dit nu niet te maken. Maar ik heb er nog wel een mooie foto van en het laat zich raden in welke van de 3 potjes abrikozenjam zit.

Abrikozengalette
Als eerste probeerde ik een taartje uit met - heel simpel - een rol bladerdeeg als bodem.  Dit is heel handig: je hoeft dan niet al die losse bladerdeegvierkantjes aan elkaar te maken. Bovendien zit er al bakpapier onder, waardoor je de vorm niet hoeft in te vetten. Deze rollen bladerdeeg zijn gewoon in de supermarkt verkrijgbaar. Omdat wij vlak bij de  Duitse grens wonen, koop ik ze in Duitsland. Alle bakproducten zijn een Duitsland veel voordeliger dan in Nederland. Officieel maak je een galette met een zelfgemaakte bodem van bladerdeeg, maar dat is mij te veel werk.

De bodem belegde ik met een potje compote dat ik nog over had en legde er vervolgens abrikozenschijfjes op.

Daarna klutste ik een eitje en smeerde dit mengsel op het bladerdeeg. Daardoor krijg je een mooie kleur op het bladerdeeg als het gebakken is. Doe je dit niet, ziet dit er minder aantrekkelijk uit.

Wat er nog over was van de compote, verdeelde ik over de taart. En zo ziet het taartje eruit, voordat hij de oven in gaat  (voorverwarmd op 180 graden, ongeveer 20 a 25 minuten laten bakken):

En dit is het uiteindelijke resultaat:

Een lekker taartje, gemakkelijk te maken. Fris-zurig van smaak.
Ditzelfde taartje, kan ook gemaakt worden van abrikozen die geweckt zijn op suikerwater. Het resultaat is dan wat zoeter.

Midden in de winter, februari 2018, maakte ik van een rol bladerdeeg, een pot ingemaakte abrikoosjes en een pot zelfgemaakte abrikozencompote de abrikozengalette. Het resultaat was fantastisch! Met een bolletje roomijs en wat crème fraîche was het een heerlijk toetje. Hieronder wat foto's:

Geweckte abrikoosjes

Was de abrikozen, verwijder de plekjes, halveer ze, haal de pit eruit en snijdt ze in partjes. De abrikozen moeten wel rijp zijn. Bij onrijpe abrikozen, is de pit er lastig uit te halen en de smaak is nog niet optimaal. De abrikozen moeten overigens niet te rijp zijn, want dat komt de smaak ook niet ten goede. Maak suikerwater in een verhouding van 2 delen water en 1 deel suiker. Ik doe dit door het water met de suiker erin te verwarmen en te roeren. De suiker lost dan op in het warme water en het suikerwater is klaar. Ik loste 2 kilo suiker in 3 liter water op. Voor 8 kilo abrikozen, had ik daarmee, meer dan genoeg suikerwater.

Steriliseer de potten.  Hoe je dit moet doen, kun je lezen bij mijn blogje over ingelegde citroenen, of je klikt op het label 'steriliseren' aan de linkerkant van deze blog.
Vul de potten met de abrikozenschijfjes.

Schenk vervolgens het suikerwater erop tot 1 cm onder de rand van de pot.

Sluit de potten en zet deze in de weckketel. Vul de weckketel tot 3//4 van de bovenste laag potten met lauw water. Dit water moet ongeveer dezelfde temperatuur hebben als het suikerwater in de potten.
De potten worden vervolgens gedurende een half uur op 85 graden geweckt.

Hierna, haal ik potten er met een tang uit en laat ze op een doek afkoelen. Het resultaat ziet er mooi en zonnig uit: de zomer in een potje!

appelig appelsap

Alhoewel het nog zeker geen herfst is, kon ik een kist van 12 kilo appels kopen voor een klein prijsje. Omdat er bij mij in de familie een aantal sapdrinkers zijn, besloot ik er appelsap van te maken.
Hiervoor zet ik de ontsappan klaar. Wat een stellage zeg!

Het ontsappen werkt als volgt:
De ontsapper bestaat uit 3 delen; een waterreservoir, een sapreservoir en een "vergiet" waar de vruchten ingaan.
Onder in de ketel, in het waterreservoir, wordt een hoeveelheid water aan de kook gebracht. De stoom die daarbij vrijkomt, gaat - via een gat in het midden - naar boven en zorgt ervoor dat de vruchten die in het 'vergiet' zitten barsten en hun sappen vrijgeven. Dit sap wordt opgevangen in het sapreservoir. Dit sapreservoir heeft een tuitje waaraan een slangetje met een klemmetje zit. Hiermee vul je de sapflessen. Ik gebruik hiervoor de sapflessen van Weck, maar je kunt ook andere flessen gebruiken. Beugelflessen van Ikea zijn hier bijvoorbeeld ook prima voor. Zie hiervoor mijn blog over vlierbloesemchampagne.

Hoe ik de flessen steriliseer, kun je lezen bij mijn blogje over ingelegde limoenen. Je kunt ook aan de rechterkant van de blog het label 'steriliseren'  aanklikken en dan kom je er vanzelf bij de uitleg.

 
De appels worden gewassen, de vieze plekken worden weggesneden en de appels worden in tweeën of vieren gesneden, afhankelijk van de grootte van de appels.
Om goed bij de ontsapstellage te kunnen komen, plaats ik er een stoel bij.

Voor 12 kilo appels vul ik het waterreservoir van de ontsappan met 10 liter kraanheet water. Dit wordt in de ontsapper aan de kook gebracht, waardoor er stoom ontstaat.
De gesneden appels worden in het 'vergiet' gedaan. De eerste keer gaat er een kilo of 7 in. Daarna vul ik, als de appelmassa wat geslonken is,  dit nog 2 keer aan, totdat de 12 kilo erin zit. Het duurt wel even voordat de appels sap afgeven. Ik schat in dat dit wel een uur duurt.

Kijk uit met het eraf halen van de deksel, er komt onmiddellijk stoom vrij. Je kunt jezelf lelijk verbranden! Tijdens het hele proces van ontsappen roer ik een aantal keren met houten lepels door de appelmassa, zodat de appelstukken die boven liggen onderaan komen te liggen. Dit bevordert het ontsapproces.
Ik heb al eerder, op deze manier, appelsap gemaakt en mij is opgevallen dat de eerste fles heel licht van kleur is en de laatste heel donker. Ook het smaakverschil is groot: de laatste fles is heel sterk van smaak, de eerste vrij vlak.  Ook nu zag ik dit weer gebeuren, zoals je bij onderstaande foto's kunt zien:

Ik heb hierover advies gevraagd op de facebooksite van 'Wecken is hip' en het advies overgenomen om eerst een kan sap af te tappen en dit geleidelijk aan weer toe te voegen aan de ontsapper. Aldus gedaan:

En inderdaad: het appelsap is nu van dezelfde kwaliteit!

Omdat ik de hete appelsap rechtstreeks vanuit de ontsapper in de weckflessen doe en er meteen de deksels op doe, hoef ik de flessen niet meer te wecken. Ik doe er wel meteen weckklemmetjes op, deze haal ik er na een halve dag vanaf. De flessen zijn dan vacuüm getrokken, de deksel zitten muurvast.
Zoals je misschien is opgevallen, voeg ik aan de appels geen suiker toe. Ik vind het sap zoet genoeg van zichzelf, maar dat is een kwestie van smaak.
Gekoeld, eventueel  nog een ijsklontje erbij, is dit appelsap heerlijk en puur natuur!

Van 12 kilo appels, haalde ik ongeveer 9 liter appelsap. Toen vond ik het wel welletjes. Je bent toch wel een avondje hiermee bezig. Ondertussen kun je gelukkig wel allerlei andere dingen doen, want anders zou het, denk ik,  een saai werkje worden!