pizza!

In Duitsland zag ik bij de meelproducten pizzameel liggen. Dit wilde ik weleens proberen (het zal zeker ook in Nederland verkrijgbaar zijn, maar waarschijnlijk duurder).

Als uitgangspunt gebruikte ik het recept wat op het pak staat:
- 660 gram pizzameel
- 2 theelepels zout
- 1 pakje gedroogd gist
- 1 theelepel suiker
- 425 ml lauw water

Dit deed ik in de keukenmachine en liet dit 20 minuten kneden. Dit kan natuurlijk ook gewoon met de hand.

Vervolgens een half uurtje op kamertemperatuur wegzetten onder een doek, zodat het deeg kan rijzen.

Dan het deeg nog even doorkneden. Ik heb er nog wat meel aan toegevoegd tijdens het kneden, omdat het deeg nog wat plakkerig was. Dit deeg in 2 delen verdelen.

En uitrollen maar! Hiervoor gooi je wat bloem op het aanrecht en gebruik je een deegroller.

De ovenplaat invetten met olijfolie en het pizzadeeg hierop leggen. Je kunt dan nog wel wat rollen om het deeg beter op de plaat te krijgen. Het deeg is elastisch dus wijkt steeds iets terug. Maar uiteindelijk win jij!

Vervolgens insmeren met tomatensaus. Hiervoor gebruikte ik natuurlijk mijn eigen gemaakte saus.

info tomatensaus, zie blogbericht 'tomatensaus' 

En beleggen. In mijn geval 1 pizza met ansjovis, zwarte olijven, ui en geraspte kaas.

De andere pizza belegd met zwarte olijven, kleine tomaatjes en geraspte kaas.

Heel simpel.

Vervolgens in een voorverwarmde oven op 220 graden 15 a 20 minuten laten bakken.

Daarbij een groene salade (en een glaasje rode wijn) en je hebt een eenvoudige, lekkere maaltijd. 

robijnrode kerstchutney

Ik heb op de facebookpagina HEX - passie voor zelfmaken, al een paar keer laten zien dat ik bezig was met de kerstchutney van weckenonline. Dit is een heerlijke chutney. Wij hebben hem al met brood gegeten en in een wrap met crème fraîche, sla en cashewnoten. En dat, terwijl de chutney nog niet optimaal op smaak is. Deze moet eerst een aantal weken staan, zodat alle smaken goed tot recht komen. Nou, dat belooft dus wat, als hij al zo lekker is, meteen na het maken!

Inmiddels heb ik het een en ander in het recept veranderd. Dit is het uitgangspunt van de chutney die ik hier beschrijf. Het originele recept is te vinden op de site van weckenonline.
Ik weet trouwens niet zo goed waarom het kerstchutney genoemd wordt, behalve dan door de prachtige robijnrode kleur. Maar, toch leuk om een 'kerstchutney' te maken. Je komt dan al een beetje in de kerststemming......

De ingrediënten:

Het vervelendste karweitje vind ik het snipperen van de uien. En zeker, omdat ik vandaag een dubbele hoeveelheid aan het maken was: 1400 gram uien. Dus, ik bedacht dat ik hiervoor ook wel de magimix, een keukenmachine, zou kunnen gebruiken.

En dat ging heel goed. Dat scheelde veel huilen.
Deze uienmassa, laat ik ongeveer 20 minuutjes zacht bakken. Ik wil dat ze karamelliseert, dat geeft een heerlijke smaak. Vervolgens voeg ik de knoflook en de pepers toe.

En dan is er nog heel veel te snijden......

Maar wie snijdt, die heeft wat!

Deksel erop en de groentemassa ongeveer 3 kwartier zacht laten pruttelen.

Vervolgens worden de azijn, suiker en de kruiden toegevoegd.

Dit alles laat ik nog ongeveer 3 kwartier tot een uur pruttelen zonder deksel. Het moet een compacte massa worden.

En dan kan de kerstchutney in de gesteriliseerde potjes worden geschept.

Vervolgens doe ik er water van ongeveer dezelfde temperatuur bij als de temperatuur van de potjes. De weckketel wordt tot 3/4 van de hoogste potjes in de ketel gevuld. Dit laat ik, zodra het ketelwater op 90 graden is, een uur zo zijn gang gaan.

En klaar is de kerstchutney!

Recept robijnrode kerstchutney

Ingrediënten
- 3 eetlepels olijfolie
- 2 blikken van 400 gram  (totaal 800 gram) gepelde tomaten in blokjes
- 2 middelgrote aubergines
- 2 kleine courgettes
- 7 ons uien
- 2 rode paprika's
- 2 rode pepers
- 4 tenen knoflook
- 300 gram suiker
- 300 mililiter rode wijnazijn
- 2 theelepels gemalen koriander
- 2 theelepels paprikapoeder
- 1 theelepel chilipoeder
- 2 theelepels zout

Werkwijze
- snipper de uien en bak ze zachtjes in de olijfolie, gedurende 20 minuten, zodat ze karameliseren.
- voeg de geperste knoflook en fijn gesneden pepers toe en laat dit, gedurende 1 minuut meebakken
- voeg alle klein gesneden groenten toe en laat dit gedurende 3 kwartier zachtjes pruttelen.
- voeg de wijnazijn, suiker en kruiden toe
- laat deze massa, gedurende ongeveer 3 kwartier, zonder deksel, pruttelen tot het een compacte massa is geworden
- schep de chutney in gesteriliseerde weckpotten
- doe de potten in de weckketel en laat deze, gedurende 1 uur, op 90 graden wecken.

Het wecken van de kerstchutney
Dit hoeft niet omdat er al voldoende azijn en suiker in de chutney zit. Wil je de chutney echter langer bewaren, is het raadzaam om de potjes te wecken.
Ik heb de eerste batch in hakpotjes gedaan en niet geweckt.

Zo kan het dus ook: schep dan de zeer hete chutney in de potjes. En klaar!

Ook met een stokbroodje, heerlijk!

Heerlijke tomatensaus

Gisteren hebben wij in Genk in Belgie ongeveer 28 kilo San Marzano tomaten gehaald. En wat hierboven staat is het resultaat. Ik ben vanmorgen om 9 uur begonnen en was om ongeveer 5 uur klaar. Pfffff, moe maar voldaan!
In het vorige blogbericht schreef ik al over de eigenschappen van de San Marzano.

Vanochtend begon ik met tomatensaus als basis voor pastagerechten en pizza´s. Ik heb een grote creusetpan en daar kon ik 8 kilo tomaten in verwerken. De tomaten werden in stukken gesneden.

En vervolgens in de keukenmachine van de Magimix gemalen.

Hierna werden de knoflook uien en spaanse pepers gemalen in de Magimix.

Dit werd toegevoegd aan de tomatenmassa en deze werd aan de kook gebracht.

En dan komt een bijzondere handeling: ik schep met een soeplepel het vocht geleidelijk aan weg.

Ik neem hiervoor een zeef en duw deze zachtjes door de bovenkant van de tomatenmassa. Het vocht komt dan in de zeef en zo kan ik het vocht er steeds afscheppen. Er blijft dan een smaakvolle, stevige pulp over. Doe je dit niet moet je de tomatenmassa of heel lang laten koken, of hij blijft waterachtig. Een ander voordeel is dat het proces maar een half uur tot 3 kwartier duurt.

Vervolgens voeg ik gesneden basilicum toe en laat dit even meekoken. Hierna kan de saus in de gesteriliseerde potjes worden gedaan.

Het vocht dat ik van de saus heb geschept, blijkt een heerlijk drankje te zijn. Ik doe wel een wonderbaarlijke ontdekking:

Hierboven zie je het tomatendrankje. Bij het ene type flesje stijgt de pulp naar boven, bij het andere type flesje zakt de pulp naar beneden. Ra,ra, hoe kan dat? In ieder geval: een heel mooi gezicht!

En van het restant van de San Marzano tomaten, heb ik pure tomatensoep gemaakt.

Het recept is te vinden op deze blog bij 'pure tomatensoep'.
Ook heb ik nog een keer een portie tomatensaus gemaakt.

Recept voor 4 1/2 liter tomatensaus en 2 1/2 liter tomatensap

Ingrediënten
-  8 kilo tomaten ( San Marzano tomaten zijn hiervoor heel smaakvol)
- 12 tot 16 teentjes knoflook
- 12 uien
- 4 rode pepers
- 2 theelepels zout
- veel verse basilicum

Werkwijze
- snijdt de tomaten in vieren
- Maal de tomaten in porties in een keukenmachine
- Snijdt de tomaten en rode pepers (met zaad) in stukken en maal ze, samen met de knoflookteentjes in een keukenmachine
- Doe alles in een pan met een zware bodem en breng dit aan de kook
- Druk zachtjes met een zeef op de tomatenmassa en schep het tomatenvocht eraf
- Ga hiermee door, tot er een stevige tomatenmassa is ontstaam
- Voeg dan 2 theelepels zout toe en veel gesneden basilicum
- Nog even doorkoken
- Schep de tomatensaus in gesteriliseerde potten
- Weck de potten gedurende een uur op 90 graden ( een half uur zou ook genoeg zijn)
- Breng het tomatensap aan de kook en doe dit in gesteriliseerde flessen.

Gebruik van de tomatensaus

 De tomatensaus kan als eenvoudige saus gebruikt worden bij pasta. Met geraspte parmezaanse kaas en een groene salade is dit een lekkere maaltijd. De saus kan ook gebruikt worden als basis voor een pizza:

pizza met tomatensaus, ansjovis, zwarte olijven, ui en geraspte kaas. 20 minuten in de oven op 220 graden.

San Marzano tomaten en Nero Davalo druiven van Manuela uit Genk in België

Ik ben de hele zomer op zoek geweest naar goede tomaten voor een redelijke prijs. Dat wilde maar niet lukken en daar baalde ik van, want een pure soep en saus van tomaten in de winter zijn heerlijk. Totdat ik op facebook een bericht tegenkwam over Manuela Rotilio uit Genk in België. Zij laat een camion vol met San  Marzano tomaten en allerlei druivensoorten rechtstreeks uit Italië overkomen. Deze verkoopt ze vervolgens, op bestelling, vanuit Genk. De Italianen in België zijn er gek op. Ik heb begrepen dat de San Marzano´s haast niet vers te krijgen zijn buiten Italië en dat je ze - uit nood - ingeblikt moet verwerken. Vers is natuurlijk veel lekkerder!
Ik trok de stoute schoenen aan en bestelde, via de mail van Manuela, 2 kistjes tomaten en een kistje Nero davalo druiven. Hiervan had ze in een mail aangegeven dat deze van topkwaliteit waren.
Vandaag, zaterdag, trokken wij naar België om de bestelling op te halen.
Daar aangekomen, troffen wij een vriendelijke Manuela aan, die druk aan het praten was met een paar oudere Italianen. Later vertelde ze dat deze heren haar aan een partner wilde koppelen van 49 jaar met een prachtig huis,enzovoort. Maar Manuela, die denk ik, rond de 30 is, vond dat toch niet zo´n goed aanbod. Ze vertelde dat haar dit elk jaar wel een paar keer overkomt.
Er stonden heel veel kisten tomaten en druiven in de loods. Meer meenemen dan besteld kon niet, want de camion had te weinig tomaten geleverd.

De San Marzano tomaat
Deze tomaat  wordt geroemd om zijn zoete smaak. Ze zijn prachtig dieprood en hebben stevig vruchtvlees.  De tomaat wordt gezien als de beste kooktomaat ter wereld. De langwerpige vruchten laten zich gemakkelijk ontdoen van hun velletje. De tomaat bevat weinig zaden. Het stevig donkerrode vruchtvlees is droog en staat bekend om de intens zoete smaak en het lage zuurgehalte. Ze komen het best tot hun recht, wanneer je ze minimaal 15 minuten laat inkoken. In Nederland is het lastig om aan verse San Marzano tomaten te kopen. Ze zijn wel ingeblikt verkrijgbaar.

Maar, ik heb de tomaten nog even moeten laten liggen. De druiven moesten, volgens mij, met voorrang worden behandeld. Ze waren namelijk rijp. De smaak was kleverig zoet. Zo tref je ze niet aan in je eigen wijnrank. Ik heb thuis een verwaarloosde druif die dit jaar best veel druiven heeft gegeven. Ik besloot deze te mengen met de Nero Davalo-druiven en er sap van te maken.

Dit leverde uiteindelijk 7 liter druivensap op.

Ik ben heel benieuwd naar de smaak. Morgen ga ik verder met de rest van de druiven en maak ik een start met de San Marzano's! Wordt vervolgd.