Nog een keer pepers: sambal

In mijn vorige blogberichtje schreef ik over verschillende pepers.
Van de zeer pittige Habanero-pepers maakt ik sambal.

Op bovenstaande foto zie je alle ingrediënten. Gelukkig kan hierbij de keukenmachine gebruikt worden, in mijn geval een Magimix. Van de pepers hoefde ik alleen maar de kopjes af te snijden, ik heb daarom geen gebruik gemaakt van de werkhandschoenen.
Alle vaste ingrediënten worden in de keukenmachine gegooid en gemaald.

Vervolgens wordt in een pan olie verhit en daar wordt het gemalen mengsel even gebakken, zodat alle smaken vrijkomen.
Voeg dan de ketjap, suiker, kerrie en de geperste limoen toe en laat dit even pruttelen.
En dan kan het in de potjes!

Recept voor sambal

Ingrediënten:
- ongeveer 10 rode pepers (kies zelf de soort peper uit, afhankelijk van je hitte-voorkeur). Kopjes eraf   snijden
- 1 ui in stukken
- 20 gr  (bruine) suiker
- 8 tenen schoongemaakte knoflook
- 100 gr verse schoongemaakte gember
- 50 ml ketjap
- olijfolie om in te bakken
- eetlepel kerriepoeder
- sap van 1 limoen
- snuf zout

Werkwijze:
Rode pepers, knoflook en ui in de keukenmachine fijn malen.
Bak dit mengsel even in een pan met een beetje olie, zodat de smaken goed vrij komen.
Voeg dan de ketjap, suiker, kerrie, limoensap en zout toe en laat dit een paar minuutjes meebakken.
Stop het vervolgens in gesteriliseerde potjes. Eventueel kun je er een laagje olie op doen, dit schijnt de houdbaarheid ten goede te komen.

Vandaag is deze sambal al geproefd bij nasi. Zeer heet! Gelukkig heb ik een liefhebber van heet in mijn gezin! Hij kan wel een theelepel hebben bij een bord nasi! Ikzelf neem er slechts een mespuntje van. 😅

mooie pepers: chilisaus

Ik kocht hele mooie pepers, zonder te weten wat het eigenlijk voor pepers waren. Ik heb het even uitgezocht.

De Jalapeno- peper: Een peper die mild pittig is. Zit op de 4 in een schaal van 0 tot 10. Valt mee dus....

 De Habanero-peper: Stond tot 2006 in het Guinnes book of records als de heetste peper. 1 gram van deze peper schijnt genoeg te zijn om 500 kilo hete saus te maken......😅

De bekende  Spaanse peper: Dit is het pepertje dat bij ons het bekends is en welke wij vaak al enorm heet vinden, maar op de hitteschaal niet hoog scoort.






Ik besloot van de Jalapeno-pepers chilisaus te maken.
Hiervoor moet ik de pepers snijden. Ik heb al gelezen dat geadviseerd wordt om dit met keukenhandschoenen te doen. De pepers zijn heel heet. Mocht je per ongeluk in je ogen wrijven, dan heb je een groot probleem. Maar ik had een ander probleem: geen keukenhandschoenen en op zaterdagavond nergens te kopen...... Gelukkig vond ik werkhandschoenen en daar heb ik mee gesneden.

Dat viel niet mee: met die handschoenen heb je geen gevoel, je doet eigenlijk maar wat. Maar beter dat, dan je handen gepeperd met deze pepers.

Vervolgens bakte ik uien, met koriander en komijn en voegde hier de gesneden pepers aan toe.

Hierna witte wijnazijn en suiker:

En dit was het resultaat:

Recept voor chilisaus

Ingrediënten:
- 50 ml olijfolie
- 250 gr uien, in dunne ringen
- 1/2 theelepel gemalen koriander
- 1/2 theelepel komijn
- pond pepers ( kies zelf de soort uit die je wilt gebruiken, afhankelijk van hoe heet je de saus wil)
- 250 ml witte wijnazijn
- 375 gr kristalsuiker

Werkwijze:

Bak de uien in de olie gedurende 15 minuten zachtjes tot ze geglaceerd zijn. Roer de koriander en komijn erdoor, bak dit nog een paar minuutjes mee, zodat de kruiden hun smaken goed afgeven.
Voeg vervolgens de gesneden pepers toe. Bak dit 15 minuten, totdat ze zacht zijn.
Voeg dan de azijn toe en laat het, gedurende 10 minuten koken, waarbij je regelmatig roert.
Roer dan de suiker erdoor, totdat hij oplost en kook de saus 30 tot 40 minuten, zodat de saus flink indikt.
Vul vervolgens de gesteriliseerde potten met de chilisaus. Veeg de randen van de potten goed af en sluit de deksels.

Het schijnt dat je deze potjes maximaal 12 maanden kunt bewaren op een koele, donkere plek.
De chilisaus is vandaag al gegeten met cassavechips. De pittigheid viel mee, de saus is heel goed van smaak. Bij mij thuis zijn enkele liefhebbers van pittig, de saus zal dus wel snel op zijn!

muesli met zelfgedroogd fruit

Zelfgemaakte muesli vind ik het lekkerst, vooral met zelf gedroogd fruit. Van vorig jaar had ik nog wat gedroogde aardbeien,abrikozen en appels over en ik besloot muesli te maken. Hieraan voegde ik noten toe en havervlokken.

Ook voegde ik nog wat gedroogde cranberries (uit een zakje) toe. En natuurlijk gemengde noten. De noten heb ik met een mes grof gehakt. De gedroogde vruchten met een schaar klein geknipt.

En dit is het resultaat:

En na husselen, ziet het er zo uit:

Dat wordt morgen een lekker ontbijtje met lekkere yoghurt!

Muesli met veel noten, gedroogde appelschijfjes en abrikoosjes (april 2018)

Zo ziet deze muesli eruit:

Ik maakte maar meteen 2 grote potten: 1 voor mezelf en 1 voor mijn jongste zoon. Wij houden er allebei van!

pittige paprikasoep

Na een debacle met geweckte groentesoep, waarbij alle weckflessen open bleken te staan, waardoor ik de hele partij moest weggooien, besloot ik toch nog een keer soep te wecken. Een ervaren mevrouw van de facebookpagina 'wecken is hip' gaf aan dat dit kwam, doordat ik de soep waarschijnlijk te kort had geweckt: een half uur op 90 graden. Zij adviseerde de soep gedurende een uur te wecken. Wie niet waagt, wie niet wint: een nieuwe poging!
Ik besloot om een pittige paprikasoep te maken.

Hiervoor sneed ik een heleboel paprika's in reepjes

Ik sneed uien, perste knoflook en hakte pepers heel fijn en bakte dit in olie. Ook deed ik  er mild paprikapoeder bij.

 Ik voegde de paprikareepjes toe,gezeefde tomaten en groentebouillon.




Nadat dit ongeveer 20 minuten had gekookt pureerde ik de soep met een staafmixer.

En de pittige paprikasoep was klaar.

Vervolgens dit in gesteriliseerde weckpotten gedaan en dit bijna een uur op 90 graden laten wecken.

Recept voor 4 personen (ik maakte het in zevenvoud: dit levert 7 liter soep op)
Ingrediënten:
- 225 gram in reepjes gesneden  (grotendeels) rode paprika's
- 1 ui in stukjes gesneden
- 2 teentjes knoflook, geperst
- 1 groene of rode spaanse peper, fijngehakt
- 1 theelepel mild paprikapoeder
- 3 dl passata (gezeefde tomaten)
- 6 dl groentebouillon (bv gemaakt van een bouillonblokje)
Werkwijze:
Bak de gesneden ui zacht, voeg de geperste knoflook en fijngehakte peper toe. Laat dit even meebakken en voeg de theelepel paprikapoeder toe. Ongeveer een minuutje laten meebakken.
Voeg dan de gesneden paprika's, de gezeefde tomaten en de groentebouillon toe.
Laat dit ongeveer 20 minuten zacht koken. Pureer de massa. Klaar!
Je kunt nog wat fijngesneden basilicum toevoegen.
Wecken:
Ik weckte de soep op 90 graden gedurende een klein uur. Overal lees je dat dit maar 30 minuten zou hoeven. Ik heb hier een slechte ervaring mee en volg het advies van een ervaren mevrouw van de facebookpagina 'wecken is hip' op en laat hem bijna een uur wecken.

Naast deze geweckte potten soep, had ik ook  nog een flinke pan soep over om op te eten. Hij is lekker pittig en heerlijk van smaak!

Nog een keer een batch pittige paprikasoep, april 2018
Ik maakte 9 keer de hoeveelheid, die hierboven beschreven staat. Dat leverde ruim 9 liter soep op. De grote creusetpan zat tot de nok vol.

Ik voegde hieraan fijngesneden platte peterselie toe. Dat geeft een extra smaak en het ziet er mooi uit.

In de weckpotten, in de weckpan en klaar!

amarena kersen

In Duitsland zag ik kersen liggen, een beetje zuur maar van goede kwaliteit en maar 2 euro per kilo. Ik moest meteen aan Amarena kersen denken. Die heerlijke ingemaakte kersen uit Italië gemaakt met Amaretto, heel lekker als je ze wat verwarmt en met vanille-ijs serveert. Vorig jaar heb ik ze ook gemaakt en dat was een succesje.
Omdat deze heel snel op waren, heb ik 4 kilo kersen gekocht en aan de slag!

Als eerste moeten de kersen ontpit worden. Ik heb daar een apparaat voor. Dat was vorig jaar ook al een ramp: de kersen bleven aan de steker haken en ik moest ze er met de hand vanaf halen. De pitten waren er vaak niet eens uit. Maar goed, die frustratie was ik na een jaar natuurlijk vergeten. Binnen 10 minuten was die echter weer helemaal terug: weg met dat ding! Toen ben ik verder met de hand gaan ontpitten met een schilmesje. Dat viel niet tegen en ging veel sneller dan met die kersenontpitter 😖

In verschillende recepten heb ik gelezen dat je amandelaroma toe moet voegen. Ik houd niet zo van die kant en klare aroma's. Je kunt ook zelf je amandelsmaak maken door een aantal kersenpitten kapot te slaan.

Ik gebruik daarvoor een vleeshamer en leg de pitten op een doekje op een houten plank. Ik bedek de pitten met dit doekje en sla met veel kracht flink op het pakket.

De kapot geslagen pitten doe ik in een theefilter dat ik dichtmaak met een touwtje. Je kunt ook een theezeefje gebruiken.

Het recept voor 1 kilo kersen:
Ingrediënten:
- 1 kilo ontpitte kersen
- 100 ml Amaretto likeur
- 800 gr donkere basterdsuiker
- 1 vanillestokje
- 1 kaneelstokje
- sap van een halve limoen of citroen
Bereiding:
Ontpit de kersen.
Sla een handvol kersenpitten kapot en stop deze in een theezeefje of filter
Doe het merg van het vanillestokje, samen met het kaneelstokje, de kersen en de suiker in een pan.
Verwarm op middelhoog vuur totdat de suiker is opgelost. Doe dit, al roerende.
Voeg dan het zeefje of de filter met kersenpitten toe en laat dit even meetrekken.
Voeg dan het limoen -  of citroensap en de Amaretto toe. Laat alles op een laag vuur verder inkoken, onder voortdurend roeren gedurende ongeveer een kwartier. De vloeistof moet dik, siroopachtig zijn.
Verwijder het zeefje of  de filter en giet de kersen en de siroop in de potten en sluit ze af.
Je moet het zeker 4 weken laten staan, zodat alle aroma's door de kersen zijn opgenomen.
En dan heb je heerlijke kersen!

Voor wie het leuk vindt, ben ik nu te volgen op Facebook via HEX - passie voor zelfmaken .

het vlierbloesemavontuur loopt ten einde.....

Alle vlierbloesemchampagne is gebotteld en de vlierbloesemsiroop staat geweckt in de kelder. Het zijn vele liters, maar deze komen ongetwijfeld helemaal op!
De vlierbloesemsiroop is heerlijk, de delicate smaak van de bloemetjes zit volop in de siroop. Zeker op een warme dag, smaakt dit heerlijk, aangevuld met ijsblokjes en bronwater.
De vlierbloesemchampagne is op 2 manieren gemaakt. Met veel suiker (vanuit een engels recept) en met weinig suiker (vanuit een nederlandsrecept). Beiden hebben we voor het bottelen al even geproefd: de basis is goed. De engelse was heel zoet, de nederlandse al behoorlijk droog. Ik ben heel benieuwd naar het uiteindelijke resultaat. Nog maar even geduld hebben, helaas!