gevulde paprika's: verwerken van restjes

Vorige week heb ik, in de aanbieding, een flinke portie rode paprika's gekocht. De bedoeling was om deze in te maken in het zuur. Het is er echter niet van gekomen. Nu zit ik dus met een stuk of 12 rode paprika's in de koelkast.  Ook heb ik nog een portie gekookte quinoa over. En zo ben ik op het idee gekomen om met nog het een en ander aan restjes, gevulde paprika's te maken.

Heel simpel ben ik begonnen ik met het bakken van 2 gesnipperde rode uien en een gesnipperde knoflook. Hieraan is toegevoegd stukjes gesneden prei.

Uit mijn weckvoorraad kon ik een pot tomatenpassata pakken. Hiervan deed ik wat door de gebakken massa. Ook voegde ik er het schaaltje quinoa aan toe. Vervolgens wat vegetarisch bouillonpoeder. Naar smaak natuurlijk.

Ondertussen heb ik de paprika's dwars door de helft gesneden en de zaadlijsten en zaadjes eruit gesneden. In een bakblik, ingevet met olijfolie worden de halve paprika's gerangschikt.

En hierin wordt de quinoa-massa geschept.

Omdat ik nog wat zachte geitenkaas overhad, heb ik dit over de paprika's verdeeld. Vervolgens er nog flink wat parmezaanse kaas overheen geraspt. 

In de schaal heb ik tomatenpassata aangelengd met wat water en vegetarische bouillon geschonken. Daar kunnen de paprika's lekker in garen in de oven.

Dan wordt de schaal strak ingepakt in aluminiumfolie en gaat hij de voorverwarmde oven in.

En dit is het resultaat: 

Lekker met Griekse yoghurt. Of een groene salade. Of gebakken aardappeltjes.

Ik heb dit gemaakt van restjes uit de koelkast. Je kunt hier dus mee aan de slag met andere ingrediënten dan ik heb gebruikt. Laat je creativiteit zijn gang gaan! 

Ik denk dat bv zwarte olijven ook goed passen in de vulling. In plaats van quinoa, kan ook rijst of couscous gebruikt. Ik kan me zelfs voorstellen dat je pasta met pesto, basilicum en olijven als vulling kunt gebruiken. 

Ingrediënten en werkwijze voor gevulde paprika's voor 3 tot 4 personen 

Ingrediënten

- 1 eetlepel olijfolie

- 4 rode (of gele of oranje) paprika's, dwars doormidden gesneden en ontdaan van de zaadlijsten

- ongeveer 100 gram gekookte quinoa.

-  2 gesnipperde rode uien

- 1 gesnipperd teentje knoflook

- 1 prei in ringetjes gesneden

- een halve liter tomatenpassata of tomatensaus en ongeveer 1/4 liter water

- wat vegetarisch bouillonpoeder, afhankelijk van de gebruiksaanwijzing

- kaas om er overheen te raspen, bv parmezaanse of belegen kaas. Geitenkaas kan ook. 

Werkwijze

- verwarm de oven voor op 175 graden

- vet de ovenschaal in met olijfolie (ongeveer 1 eetlepel) en leg hier de paprikahelften in

- bak de gesnipperde uien ongeveer 10 minuten

- doe er de gesnipperde knoflook bij. Laat dit nog een paar minuten bakken

- doe er de preiringetjes bij en laat het nog 5 minuten bakken

- voeg de quinoa aan toe met ongeveer 2 ons tomatensaus en wat bouillonpoeder en vermeng dit

- vul de paprikahelften met het quinoa-mengsel

- schenk de overgebleven tomatensaus (3 deciliter) met 2 deciliter water en wat bouillonpoeder voorzichtig in de schaal om de gevulde paprika's heen

- verdeel daar de geraspte kaas of stukjes kaas over

- dek de schaal strak af met aluminiumfolie

- zet de schaal gedurende ongeveer 50 minuten in de oven totdat de paprika's  zacht zijn geworden. Ik vind het lekker als ze nog een bite hebben. Zelf even uitproberen wat je het lekkerst vindt en hoe snel je oven gaart. 

- laat de paprika's 5 minuten afkoelen en eet ze op!

ratatouille: alle groenten in 1 keer of toch maar apart bakken?

Vroeger, op de camping in Frankrijk, maakten wij vaak ratatouille. Je kon in de supermarkt zelfs netjes krijgen waarin alle ingrediënten voor de ratatouille zaten. Dat vonden wij toen wel handig. Op de camping werden de groenten gesneden. Vervolgens werd alles tegelijk in de pan gegooid en gebakken. 

Ratatouille heb ik al jaren niet meer gemaakt. Door een filmpje over ratatouille op YouTube van een Nederlandse mevrouw, die in Frankrijk woont  en een mooie moestuin heeft (voor de liefhebbers: Ini's moestuin), werd mijn interesse weer gewekt. Deze mevrouw vertelt dat de Fransen alle groenten apart bakken. Dat geeft het lekkerste resultaat. Dat kan ik mij goed voorstellen, maar het is wel veel werk. 

Toevallig kwam ik ook een stukje tegen over ratatouille in het nieuwste boek van Claudia Roden: 'Med'. 

Zij vertelt dat ratatouille het onderwerp is van verhitte debatten. Bak je de groenten apart, of een voor een? Bak je ze in dezelfde pan en voeg je dan de verschillende soorten groenten na elkaar toe? 

In haar boek geeft ze aan dat de groenten ook in de oven kunnen worden geroosterd. Dit is zeker smaakversterkend. Wel moet je niet alles in 1 keer bakken. De paprika en de knoflook gaan pas later in de oven. Anders verbrandt deze.  Zij noemt deze methode 'roosteren'. Ik vind het echter meer het bakken van groenten in de oven.

Ik heb het een en ander aangepast. Zo doet Claudia  Roden in haar gerecht hele teentjes knoflook. Ik heb ze liever wat fijner. Verder heb ik de oven op 180 graden gezet in plaats van op 160 graden. Ook heb ik de groenten langer laten bakken: geen 50 minuten in het totaal, maar 60 minuten. Verder heb ik de laatste 8 minuten de gril aangezet, waardoor de groenten roosteren en de specifieke smaak van geroosterde groenten krijgen. 

De aanpassingen van het recept hangen natuurlijk van de werking van je oven af en van je smaak. Neem de vrijheid om hiermee te experimenteren. In onderstaand recept heb ik mijn aanpassingen verwerkt. 

Wat mij meteen aansprak in haar recept is dat zij niet alles in 1 keer bakt, maar - afhankelijk van hoe lang de groente nodig heeft - de groenten in 2 keer bakt. Hiermee houdt ze rekening met de gaartijd van de verschillende groenten. Hierdoor ontstaat  een maximaal smaakeffect. 

eerste shift die de oven ingaat

Na een half uur bakken in de oven wordt de paprika op de ene schaal en de knoflook op de andere schaal toegevoegd. De schalen gaan weer een half uur in de oven.

Dit is het resultaat

Tip: bekleed de bakplaten met aluminiumfolie. Doe je dit niet plakt er gegarandeerd groente vast aan de bakplaat. Het is een hele hoop gedoe om dat weer schoon te krijgen. Ter illustratie onderstaande foto waarop te zien is hoe het aluminiumfolie er na het bakken uitziet:

Recept en werkwijze voor ratatouille voor 6 tot 8 personen

- 2 aubergines in blokjes gesneden

- 2 courgettes in plakken gesneden

- 2 rode uien, in stukken gesneden

- een blik of pot tomatenpassata of 8 tomaten in stukken gesneden

- een theelepel gedroogde tijm

- een theelepel gedroogde oregano

- 6 eetlepels olijfolie

- 2 rode paprika's 

- 2 bollen knoflook, tenen gepeld en in stukken gesneden (afhankelijk van je eigen smaak. Ik snijd een grote knoflookteen in vieren)

- zout en zwarte peper

Werkwijze

- verwarm de oven voor op 180 graden

- bekleed twee grote bakplaten met aluminiumfolie

- verdeel de aubergines, courgettes, uien en tomaten of de tomatenpassata over de bakplaten. Strooi er de tijm en oregano overheen en de olijfolie met het zout en de peper. Hussel de groenten door elkaar

- bak de groenten 30 minuten in de voorverwarmde oven

- haal de bakplaten uit de oven en meng de groenten  door elkaar

- voeg aan de ovenplaat die onderin de oven stond de paprika toe en zet deze ovenplaat  terug op een hogere plek in de oven

- voeg aan de ovenplaat die bovenin de oven stond de knoflook toe en schuif deze plaat onderin de oven

- laat deze platen nog ongeveer 25 minuten in de oven bakken.

- zet de gril aan en laat beide platen met groenten nog 8 minuten grillen (dit hoeft niet, maar ik vind dit de smaak nog meer ten goede komen). Blijf hier wel bij staan kijken, de groenten kunnen in no time verbranden. 

- Doe alle groenten samen in een pan en vermeng ze. 

Lekker: lauwwarm met zwarte olijven en feta. Of bijvoorbeeld met geroosterde pijnboompitten, gehakte peterselie en feta. 

Wecken

Omdat het best veel werk is om de ratatouille te maken, heb ik een driedubbele portie gemaakt. Mijn bedoeling was om potjes in te wecken. Dit kan gedurende 2 uur op 100 graden. Omdat ik daar geen tijd voor had, heb ik 3 porties ingevroren. Ik ben benieuwd hoe de smaak hiervan is. 

winters toetje met vijgen

Wij wonen vlak bij de grens van Duitsland. Ik ga er regelmatig naar Bauernmarkt Lindchen. Het is vaak verrassend wat ze allemaal verkopen. Tijdens het laatste bezoek trof ik artisjokken aan en prachtige vijgen. De vijgen kwamen weliswaar uit Peru ( dus niet bepaald milieuvriendelijk) maar ik kon ze niet laten liggen. 

Van vijgen kun je een heerlijke confituur maken. Als je op de volgende link klikt, lees je hoe ik dat doe: recept voor vijgenconfituur.  Dat deze confituur zo lekker is, komt door de toevoeging van port, maar ook door het gebruik van bruine suiker. Deze suiker karamelliseert namelijk. 

vijgenconfituur van vijgen uit eigen tuin

De laatste zomers geven mijn vijgenstruiken veel vruchten. Ik heb dus al het nodige gemaakt van vijgen. Als je in de blog zoekt op vijgen, komt je het een en ander tegen. Wellicht inspirerend als je zelf iets met vijgen wilt doen! 

Van de vijgen uit Peru, maakte ik een dessert:

Ook deze vijgen liet ik even karamelliseren in de oven, met hulp van honing en boter. Ik deed er geschaafde amandelen bij, wat kaneel en als finishing touch een schep vanille-ijs. Dat zou ook dikke yoghurt kunnen zijn als je niet teveel calorieën wilt eten. 

Recept voor 6 bakjes gekaramelliseerde vijgen met honing, amandelen en vanille-ijs

Ingrediënten

- 12 rijpe vijgen

- 12- klontjes roomboter

- 6 eetlepels honing

- volle hand met geschaafde amandelen

- een volle theelepel kaneel

- een bak vanille-ijs of volle yoghurt

Werkwijze

- zet de gril aan

- snijd de vijgen kruislings bijna door

- maak ze open als een bloem en leg ze in de ovenschaaltjes

- doe een klontje boten in het midden van de vijgen en bestrooi ze met de geschaafde amandelen en de kaneel

- verdeel 1 eetlepel honing per bakje over de vijgen

- zet de ovenschaaltjes in de oven en gril ze gedurende  5 tot 10 minuten totdat de vijgen zacht zijn en de honing en de boter een kleverige saus vormen. Kijk uit dat de geschaafde amandelen niet verbranden!

- haal de schaaltjes uit de oven en doe er vanille-ijs of yoghurt bij

We aten hierbij als voorafje gegratineerde uiensoep en als hoofdgerecht artisjok. Lekker hoor!

 

Het recept van de gegratineerde uiensoep is in de volgende link te vinden:gegratineerde uiensoep

Het recept van de artisjokken is hier te vinden: het klaarmaken van een verse artisjok

sodabread met allerlei zaadjes (en zeekraal)

Sodabread heeft iets magisch. Ik schreef er al eerder een blogbericht over: mystiek sodabread.  Het is een traditioneel Iers brood, waarbij je, als je het broodje gevormd hebt voor het de oven in gaat, een kruis maakt in het brood. Daarmee verdrijf je de geesten uit het brood. Vervolgens maak je met een mes een gaatje in elk van de 4 parten 'to let the fairies out'. 

1 van mijn eerste, zelfgebakken, sodabroden

bakingsoda: het geheime ingrediënt van sodabread

Bij sodabread wordt geen gist  gebruikt, waardoor het niet uren hoeft te rijzen en het binnen een uurtje klaar is.  Het geheime ingrediënt hierbij is baksoda oftewel bakingsoda oftewel natriumbicarbonaat oftewel zuiveringszout. Dit is een veelzijdig product. Het kan gebruikt worden om geurtjes uit een snijplank te verwijderen, of om een aangekoekte pan of oven weer blinkend schoon te krijgen. Maar het kan dus ook gebruikt worden als rijsmiddel. Bakingsoda kun je bij de drogist kopen, maar misschien inmiddels ook al in de gewone supermarkt.

Experimenteren met zaadjes en zeewier

De pure vorm van sodabread is lekker, maar het is ook leuk om te experimenteren met de toevoeging van allerlei zaadjes. Ik koos voor lijnzaad en zonnebloempitten. Ook voegde ik er kort gebakken zeewier en knoflook aan toe. Hierover heb ik gelezen op een blog 'preserving the north sea'. 

Inmiddels heb ik 2 keer sodabroad met zaadjes en zeewier gebakken. De eerste keer heb ik speltmeel gebruikt. 

Je krijgt dan een mooi donker broodje:

Een prima broodje, maar ik vind dat de smaak van de zeewier onvoldoende tot zijn recht komt. Vandaar dat ik een experiment met gewone bloem heb uitgevoerd, waarbij ik 1 1/2 zoveel zeewier heb toegevoegd. 

alle ingrediënten voor een wit sodabread met zaadjes en zeewier

  

de zeewier wordt in grove stukjes gehakt

vermenging van alle ingrediënten

klaar om in de oven te gaan, waarbij ik helemaal vergeten ben om de geesten te verdrijven.......

 

Net uit de oven.....

Ik hevel het brood meteen over op een rooster, zodat het goed kan afkoelen en het vocht ook aan de onderkant van het brood kan verdampen. Zo voorkom je dat het brood aan de onderkant 'nat' wordt

Recept en werkwijze voor een sodabread met zaadjes en zeekraal

Ingrediënten

- 500 ml bloem of speltmeel

- 50 gram lijnzaad

- 1 theelepel bakingsoda

- 1 theelepel zout

- 500 ml karnemelk

- 1 theelepel citroensap of (appel)azijn

- 60 ml olijfolie

- een flinke handvol zonnebloempitten

- 100 gram zeekraal

- 1 teentje knoflook

Werkwijze

- verwarm de oven voor op 180 graden

- mix de bloem of speltmeel met het lijnzaad, de bakingsoda en het zout

- mix de karnemelk, citroensap of azijn en de olie

- doe de droge ingrediënten bij de natte mix

- bak ondertussen de zeekraal in olie met een geperst teentje knoflook in een beetje olie (ongeveer 2 minuten), haal het uit de pan en hak het in stukjes (niet te klein) 

- vermeng de zeekraal met het deeg

- leg op een bakplaat een stuk bakpapier en stort hierop het deeg en vorm het met natte handen (anders plakt het deeg erg aan je handen vast)

- maak een kruis over de bovenkant van het deeg met een scherp mes

- druk er voorzichtig de zonnebloempitten op 

- bak het brood in de voorverwarmde oven van 180 graden gedurende 40 minuten en verlaag dan de temperatuur naar 160 graden. Laat het brood nog 10 minuten bakken

- sla met een houten lepel op het broodje. Als dit hol klinkt is het broodje gaar. Laat het anders nog 5 minuten bakken

- haal het brood uit de oven en laat het op een rooster afkoelen.

Omdat ik ben vergeten de geesten te verdrijven door een kruis in de bovenkant van het brood te snijden, zijn ze door een scheur in het brood alsnog eruit gevlogen.........

Lekker met een gevulde soep en kruidenboter!

Ook lekker als tapas met zachte geitenkaas en gegrilde paprika:

Het eten van een verse artisjok

Ik heb de artisjok leren kennen, toen ik op kookles zat bij een oudere dame, die veel in Frankrijk is geweest en graag kookt. Ik leerde hem daar in zijn geheel klaar te maken en op te eten. Want dat opeten, is heel apart. 

Het eten van de artisjok

Hier dien ik de artisjok op op een fonduebord

Je eet hem namelijk niet met mes en vork. Je begint eerst aan de bladeren, door het vlezige onderste gedeelte met je tanden van het blad te trekken. Daarna kom je bij de dunne binnenste bladeren. deze bevatten geen vruchtvlees en kunnen worden weggegooid. Je komt dan bij het 'hooi', dat is het vezelige, harige binnenste deel van de bloem. Dit pluk je weg met de hand of met een lepel. Tenslotte kom je bij de artisjokkenbodem oftewel het hart. Voor mij het lekkerste stuk van de artisjok. Dit eet je dan met mes en vork heerlijk op. Het lekkerste bewaar je voor het laatst!

Het eten van een artisjok is een heel gebeuren!

Verse artisjokken kopen

Als ik artisjokken zie en ze zien er goed uit, koop ik ze altijd. De leerachtige blaadjes moeten dan zo dicht mogelijk op elkaar zitten, zonder ruimte ertussen. De artisjok moet stevig en zwaar aanvoelen en mooi groen zijn. Op: de foto hieronder, is te zien hoe ze eruit moeten zien:

De artisjok is de bloemknop van een distel, nog voordat deze in bloei staat. In de bloei zijn ze prachtig, maar ook als knop vind ik ze ook heel mooi. Ik gebruik ze dan ook regelmatig in de vaas: 

Maar kijk uit: als je ze bij een bloemist koopt, zijn ze bewerkt en niet meer geschikt om op te eten!

De meeste mensen kennen de artisjok als een blikgroente. Dit zijn de harten van de artisjok. Deze artisjokharten zijn al voorgekookt en hoeven niet eens meer opgewarmd te worden. Meestal zitten ze in licht gezouten water. Soms zijn ze gekruid of zitten ze in olie. Ze worden gebruikt in salades, pasta of bijvoorbeeld op de pizza. 

Maar wat is het een leuke uitdaging om verse artisjokken te kopen en hiermee aan de slag te gaan! 

Bereiding van de verse artisjok

Voor het koken, snijd je de steel eraf. Zorg ervoor dat je dit recht doet, want dan blijft de artisjok, als deze is gekookt, mooi recht op je bord staan. Snijd ongeveer 2 cm van de bovenkant (de blaadjes) af. Smeer direct de snijvlakken in met citroen, anders verkleurt de artisjok. 

De steel is recht afgesneden. Van de bovenkant van de artisjok moet nog 2 cm worden afgesneden

Doe de artisjokken in een grote pan met ruim water en zout. Er kunnen nog kruiden bij: laurier, tijm, peperkorrels. Ik gebruik alleen zout. 

De artisjokken drijven nu bovenin de pan. Dat is niet de bedoeling. Om ervoor te zorgen dat ze helemaal onder water worden gedompeld, moet er iets zwaars op gelegd worden. Ik doe dat met een bord en een kannetje:

Vervolgens laat ik ze 40 minuten koken. Hoe lang dit moet, hangt af van de dikte van de artisjok. De artisjok is gaar als je een blaadje optilt en dit vanzelf loslaat. 

Als ze gaar zijn, laat  ik de gare artisjok ondersteboven, in een vergiet, uitlekken:

Ondertussen heb ik 2 sausjes gemaakt, waar de blaadjes in gedipt kunnen worden.

Dit doe ik op basis van de volgende recepten:

Een sausje op basis van mayonaise en knoflook en een sausje op basis van olie en azijn

Bij het onderste recept heb ik alle ingrediënten gehalveerd, omdat dit veel te veel is voor de 5 artisjokken die ik klaarmaak. 

Om hier een volledige maaltijd van te maken, serveerde ik vooraf een gegratineerd uiensoepje. Als toetje werd gekaramelliseerde vijg met honing, amandelschaafsel en vanille-ijs geserveerd. 

Het eten van een artisjok is een gezellige bezigheid. Het geeft veel stof tot praten en iedereen is druk bezig. En vooral: de artisjok is lekker!

Het toetje, voordat het de oven ingaat