vrijdag 9 november 2018

Hexedraad gemaakt van hete pepers



Zoals ik al in een eerder blogbericht schreef, heb ik de hele zomer peperplanten in een pot buiten gehad. Deze had ik opgekweekt uit de kruidentuintjes van AH.


De plantjes deden het goed. Ik kon tegen het eind van de zomer tot nu toe, begin november, pepers oogsten. Omdat het, een week geleden, wat in de nacht begon te vriezen, plukte ik alle pepers van de planten:

Op deze foto, liggen enkele pepers die ik al eerder had geoogst en al wat ingedroogd zijn.
En nu, een week later, zijn de groene pepers volop bezig om rood te kleuren:

Van groen, naar oranje, naar rood
Het leek mij wel leuk om een keer een peperketting te maken en zo de keuken op te fleuren. Tegelijkertijd drogen de pepers en kan ik, naar behoefte, een gedroogde peper van de ketting afhalen.
Hiervoor zocht ik een mooi natuurlijk draad, een dunne naald met een oog dat groot genoeg was om de draad doorheen te halen. En zo zat ik op mijn vrije vrijdagochtend een Hexedraad te maken.



Bij de verse pepers moet de draad door het steeltje of de steelaanzet worden gestoken. Doe je dit door de peper, loop je de kans dat de peper gaat rotten. Bij de gedroogde pepers kan de draad door de peper heen worden gestoken.




En zo reeg ik de ene na de andere peper aan de draad.


Ter decoratie, maakte ik er op het eind een kwast aan. En klaar was de Hexedraad.


De Hexedraad hangt nu, zusterlijk, naast de knoflookstreng. Dat vult elkaar wel aan.



Ik ben benieuwd of alle pepers rood worden.  En ik ga ze zeker gebruiken voor in allerlei gerechten!



zondag 4 november 2018

Witte wijnazijn: mislukt en nog een poging


En weer is de witte wijnazijn mislukt.
De eerste keer mislukte de azijn, ondanks het feit dat ik er een kant en klare witte wijnazijn-starter bij had gedaan. Ik koos hiervoor, omdat daardoor het proces versneld wordt. Doe je dat niet, dan zou je wel een half jaar moeten wachten voordat er een natuurlijke azijnmoeder ontstaat.

witte wijnazijn- starter

Toevoeging van de azijncultuur bij de witte wijn.
Na verloop van tijd begon de azijn te schimmelen. Ik heb geen idee waar dit aan lag. Ik heb toen alles kunnen weggooien.
De tweede poging deed ik met een rode azijnmoeder. Ik had Christian Weij, de fermentatie-goeroe van Nederland, gevraagd of dit kon. Hij dacht van wel en adviseerde om de azijnmoeder goed te spoelen. Zo gezegd, zo gedaan.

Ik haalde een rode azijnmoeder uit het azijnvat. 
Deze spoelde ik goed af. Wat een wonder trouwens he, zo'n mooie frêle azijnmoeder, die zich vanzelf gevormd heeft.

De schoon gespoelde azijnmoeder ging in de witte wijn.

Wel een vreemd gezicht. Gaandeweg kleurde de witte wijn trouwens roze. 
Ik vulde regelmatig bij metwat witte wijn. Het leek goed te gaan, want er vormde zich een vlies. Toen kwam ik op het idee om er vlierbloesemchampagne aan toe te voegen. Moet kunnen, dacht ik. Maar het ging niet goed. Het vlies liet steeds vlokken los als ik aan de fles schudde en het bleef vreemd ruiken. Uiteindelijk heb ik besloten om het weg te gooien. Ik had niet het idee dat het nog goed kwam en het zag er steeds onsmakelijker uit, waarbij de geur ook vreemd bleef.

En dan nu poging 3.


Ik koos voor een doorzichtige fles, omdat ik het proces goed wil volgen.


De witte wijn werd erin gegoten plus wat water, volgens de formule 35 ml water op 100 ml wijn. Als je hier meer over wilt weten, kun je dit vinden in het volgende blogbericht: verhouding water en wijn.
Vervolgens deed ik er weer een doekje, dat zuurstof doorlaat, op en sloot dit af met een elastiekje.


En nu staat de witte wijnazijn in wording gebroederlijk naast de rode wijnazijn die al de nodige azijnmoeders heeft gemaakt.


Ik denk dat het lang zal duren, voordat er een witte azijnmoeder wordt aangemaakt. Ten eerste is dit, omdat er nog geen azijncultuur aanwezig is. Ten tweede zitten we nu in de koude periode waardoor het azijnproces heel traag of nog niet op gang komt. We wachten af! Ik heb geduld. En de volhouder wint!

dinsdag 30 oktober 2018

Nog meer azijnmoeders!

Een aantal maanden staat er nu al een glazen pot met rode wijnazijn in de keuken. Ik heb dit speciaal in een glazen pot gedaan, zodat ik het proces goed kon volgen. Er wordt aangeraden azijn in een dichte pot te maken, het licht is niet goed voor de azijn. Toch heb ik dit, deze keer, niet gedaan. Ik wilde zien wat er in de pot gebeurde.
Vandaag heb ik rode wijnazijn getapt en wat er van over was overgeheveld in een echt azijnvat. Deze heb ik op de kop getikt in Frankrijk toen ik daar deze zomer was. Wat ik erg handig vind, is dat er bij dit vat een soort plateautje zit.


Ik kon nu ook goed bekijken hoe het met de azijnmoeder was en of deze zich echt had vermenigvuldigd. Ik was verrast door de hoeveelheid azijnmoeders die in het vat zaten. Zeker een stuk of vijf.


Deze hevelde ik over in het azijnvat.


En hierbij werd de resterende rode wijnazijn gegoten.



Dit vat blijft in de keuken staan. Ik vermoed dat er in de winter niet veel mee zal gebeuren. Mijn ervaring is dat de azijn een temperatuur van ruim boven de 20 graden nodig heeft, om zich te kunnen ontwikkelen.

Dit azijnvat staat ook te rusten vol met rode wijnazijn en een paar azijnmoeders.

zaterdag 27 oktober 2018

Walnoten en cacao: choco-walnotenpasta

Het kleurverschil tussen pindakaas en chocowalnotenpasta
Meteen na het maken van de pindakaas, ben ik doorgegaan met de pasta van walnoten en cacao. Ik vind het handig, om - als alle apparatuur er toch staat - meteen door te werken.

We hebben langs de weg een partij walnoten gekocht.

Een deel van de walnoten. Er liggen nog wel 10 kilo droog in de kelder.

Ik heb walnoten gekraakt. Dat viel erg tegen. Deze walnoten zijn erg hard. Het kan ook zijn dat mijn notenkraker niet goed is. Deze komt uit India, meegenomen door mijn zoon. Onze ervaring is, dat - veel dingen uit India -  van slechte kwaliteit zijn. Het is misschien de moeite waard om een nieuwe notenkraker te kopen. Het kraken van de walnoten is nu een rotkarwei.
Maar goed, al met al had ik 250 gram walnootkernen. Deze werden - gedurende een kwartier - op 150 graden geroosterd in de oven. Door dit roosteren komt de olie, tijdens het malen, gemakkelijker vrij Ook is de smaak dan intenser.

Ervoor
Erna
Vervolgens gaan de walnoten in de Magimix.


En wordt gestart met malen.




Net als bij de pindakaas, veranderen de walnoten van een poederachtige massa in een olieachtige substantie. Door krachtig te malen, komt de walnotenolie vrij. 

Hierna wordt toegevoegd, naar smaak, cacaopoeder, vanillesuiker en honing.


In mijn geval: 4 volle theelepels cacaopoeder, 1 pakje vanillesuiker en 3 volle theelepels honing. Dit gebeurt onder voortdurend proeven.



 Uiteindelijk is het een intense, diep smakende pasta. De smaak van de walnoot, samen met de cacao komt er diep doorheen. Ik zou zeggen: het is een bijna aardse pasta. Erg lekker. Van 250 gram walnoten wordt 1 potje choco-walnotenpasta gemaakt.  Ik bewaar hem in de koelkast.


Pindakaas: naar eigen smaak gemaakt!


Al enige keren heb ik pindakaas gemaakt. Ik vond hem zelf heel lekker: korrelig, wat droog en niet zoet. Mijn familie at er braaf van mee, maar al gauw merkte ik dat ik de enige was die deze pindakaas op brood nog at. En al snel zag ik weer potjes pindakaas van het bekende merk voorbij komen. Daar was ik natuurlijk niet zo van gecharmeerd, maar wat doe je eraan? Ze vinden dus niet alles lekker wat ik enthousiast maak.
En dan nu, een poging om de pindakaas meer naar ieders wens te maken. Het enige wat ik heb gedaan is honing toegevoegd en iets meer olie. Ik denk dat hij nu naar smaak van iedereen is. En stiekem vind ik hem ook wel lekkerder dan de eerdere versie.

Om pindakaas te maken heb je een keukenmachine nodig. Ik heb een Magimix. Deze keukenmachine heb ik al een jaar of 20, vermoed ik. Hij is onverwoestbaar.
Ik had 1 kilo gezouten pinda's. Er hoeft dan geen zout meer bij.


Deze deed ik in de Magimix. Hier zie je in 3 fasen wat er met de pinda's gebeurt.






Hieraan voegde ik, op het eind van het proces,ongeveer 2 eetlepels honing toe en ruim een eetlepel olijfolie.
Het malen van de pinda's duurt even. Ik schat zo'n 5 minuten, maar dat hangt van de machine af die je gebruikt.
Zoals op de video's te zien is worden de pinda's eerst vermalen tot een droge poederachtige massa. En ineens wordt het olie-achtig en compact. Dat is een mooi proces om te zien.
De pindakaas is hier door de aanwezigen gekeurd. Ze vonden hem goed, veel beter dan mijn eerste versies. Dit recept houd ik erin!

Het valt niet mee om de pindakaas netjes in de potjes te krijgen, maar keukenpapier doet wonderen. 



zaterdag 20 oktober 2018

Appelmoes met een vleug whisky



Het is appeltijd. Ik ben opgegroeid in de Betuwe in het dorpje Gendt. Een echte appel - en perenstreek. Elk jaar weer komt het Betuws gevoel naar boven en moet ik naar de Betuwe om van al die appels en peren te genieten.
Vandaag reden wij door de Betuwe en zagen we nog steeds bomen vol met appels en peren. Meestal zijn dit verwaarloosde boomgaarden  met prachtige oude hoogstambomen. Ze laten de appels en peren gewoon vallen. Ik zou daar best weleens een mand met appels en peren willen rapen. Maar het gaat me toch even te ver om hier actief naar te gaan vragen. Bovendien hebben wij een fijn adres waar wij het hele jaar door appels en peren halen: fruitteeltbedrijf Veens in Slijk-Ewijk.
Dit is een enorm fruitbedrijf met hele vriendelijke mensen. Alle appels en peren zijn nu geoogst. Er staan in oktober grote appelkisten buiten, waar je voor 2 euro 50 enorme zakken met moesappels kunt vullen. Als je ze koopt, zeggen de eigenaren steevast: 'Goed vol vullen he'.
Het voordeel is dat dit allerlei appelsoorten door elkaar zijn. Dit is het lekkerst als je appels wilt verwerken. Het is tweede keus, maar prima om er allerlei dingen van te maken. Denk aan appelmoes, appelsap, gedroogde appelringen.

Tweede keus appels. 
Ik ben begonnen met het maken van appelmoes. Deze keer koos ik  voor appelmoes met een vleug whisky. Mijn man is een liefhebber van whisky's. Ik heb dus zijn duurste whisky gepakt en een hele flinke scheut toegevoegd. Nee, grapje. Ik heb goedkope whisky gekocht. Ik denk niet dat de kwaliteit van de whisky er erg toe doet als deze wordt toegevoegd aan de appelmoes.

Op de bovenste schap staat de verzameling whisky.
Terwijl ik naar een Netflix-serie zat te kijken heb ik de appels geschild, het klokhuis verwijderd en de partjes in kleine stukjes gesneden.


En zo schilde ik 2 pannen van 9 en 7 liter vol met appelstukjes. Deze werden aan de kook gebracht met een laagje water, sap van limoenen en citroenen, vanillesuiker en wat gewone suiker. Het liefst zou ik vanillestokjes gebruiken in plaats van vanillesuiker, maar deze zijn momenteel extreem duur, door de mislukte oogst. Vanillesuiker is een goed alternatief.


Deze pannen worden op een zacht vuurtje gezet.


Vervolgens laat ik ze zo'n half uur tot 3 kwartier zachtjes koken met de deksel erop onder af en toe roeren.


De massa slinkt flink.


Uiteindelijk levert dit 8 liter appelmoes op.

En dan, als het vuur is uitgezet: de toevoeging van de whisky.


Dit wordt goed door de appelmoes geroerd. Vervolgens kan alles in weckpotten en gaan de potten in de weckketel.



In plaats van whisky kun je ook een scheut rum toevoegen of wat je maar lekker vindt.
Meestal wordt er in appelmoes kaneel toegevoegd. Ik kies hier bewust niet voor, omdat ik vind dat kaneel snel overheerst. Dit is echter heel persoonlijk.
De whisky is trouwens goed te proeven. Lekker! Maar ook dat is persoonlijk.

Recept voor appelmoes met een flinke vleug whisky

Ingrediënten

- veel appels
- op 3 kilo appels:sap van 1 limoen of citroen, 2 zakjes vanillesuiker, water om een laagje in de pan te maken, wat suiker naar smaak ( ik voeg ongeveer  30 gram suiker toe)
- flinke scheut whisky

Werkwijze
- Schil de appels, verwijder de klokhuizen en snijd ze in stukjes
-  Doe de stukjes appel in een pan met een laagje water, samen met de uitgeknepen limoenen en/of citroenen, de vanillesuiker en wat suiker naar smaak.
- Breng dit aan de kook en laat de appelmassa, met de deksel op de pan, zachtjes sudderen, totdat ze zacht zijn geworden: een appelmoes.
- Zet het vuur af en voeg een flinke scheut whisky toe. Roer goed door.
- Proef dan of de appelmoes voldoende zoet is. Zo niet, voeg dan nog wat suiker toe en roer dit goed door de hete massa heen.

Wecken
Weckt de potten op 90 graden gedurende een half uur.