zaterdag 15 juni 2019

Pickles van komkommer


In mijn koelkast staan steeds meer potten met ingemaakte groenten en fruit, die we als bijgerecht eten. Zo staan er ingemaakte radijsjes, gedroogde tomaatjes op olie, ingelegde citroenen, zelfgemaakte sambal, courgettes op zoetzuur, ingemaakte kweeperen en waarschijnlijk nog meer. Bij elke maaltijd staat wel een pot met ingemaakte producten. Ook een gewone boterham met kaas, wordt nog lekkerder als er pickles bij geserveerd worden. Pickles bij hartige hapjes op bijvoorbeeld een borrelplank, zijn ook een lekkere, frisse aanvulling.

Pickles zijn in azijn en suiker ingemaakte en sterk gekruide groenten. Om de groenten in te maken, heb je eigenlijk maar weinig nodig: azijn, suiker, water en smaakmakers. Om de pickles een mooie extra smaak mee te geven, kun je voor verschillende azijnsoorten kiezen. Denk aan een wijnazijn, appelazijn of een vruchtenazijn. De combinatie van azijn en suiker zorgt voor extra lange houdbaarheid. De basis van het inmaken is het aan de kook brengen van azijn met suiker en water, dat over de groenten wordt gegoten.
Bij gewone potjes met schroefdeksel, wordt vervolgens de deksel erop gedraaid. Houd deze potten met een theedoek vast, als je ze dichtdraait. Ze zijn namelijk loeiheet!

En dan lopen de meningen uiteen over hoe deze potten verder te behandelen. Ik lees regelmatig dat men deze potten op de kop zet en na 5 minuten weer overeind. Ikzelf zet de potten in een ruime pan met water (op ongeveer dezelfde temperatuur als de inhoud van de pot) tot ze bijna onderstaan en laat ze dan een half uur op 90 graden wecken. Als ik de echte weckpotten gebruik, gebruik ik deze procedure eveneens. Er zijn sites die aangeven dat je potten met een schroefdeksel niet kunt wecken, ik lees echter op evenveel andere sites dat dit wel kan. Door het verhitten dood je de micro-organismen die bederf kunnen veroorzaken en door het luchtdicht afsluiten, zorg je ervoor dat er geen nieuwe bacteriën bij je product kunnen ( uit: 'Instock Cooking, Karakter Uitgevers).
De houdbaarheid van de potten is, door het wecken, maximaal. Bij opening van de potten, moeten deze echter in de koelkast bewaard worden en zijn ze nog maar beperkt houdbaar.
Maak je eigen keuze, als je potten met een schroefdeksel gebruikt: wel of niet wecken, het is aan jezelf!

In Duitsland kocht ik een portie komkommers.


Met een dunschiller haalde ik er, om en om, repen schil vanaf. Dat vind ik er mooi uitzien.


Vervolgens gebruikte ik mijn 'wondermachine'. Deze sneed de komkommers in mooie stukjes.


Deze komkommerschijfjes vermengde ik met zout. Dit liet ik een nacht staan.


De volgende dag, had het zout veel vocht van de komkommers onttrokken.

Onderaan de foto, is het komkommervocht te zien. 

Deze komkommerschijfjes liet ik in een vergiet uitlekken. Hierna werden de fijngesneden uien (ook met de 'wondermachine' gedaan) en kruiden toegevoegd. De komkommerschijfjes moeten niet worden afgespoeld.



En dit werd, met de hand, voorzichtig door elkaar gehusseld.


Als basis voor deze pickles gebruikte ik het recept van 'Cornersmith' van Elliott en Grant.


Ondertussen wordt het azijnmengsel, al roerend, aan de kook gebracht. Ik gebruikte hiervoor mijn eigen gemaakte appelazijn. Voor het recept hiervan, klik op de volgende link: appelazijn
Vul dan de potten voorzichtig met de hete azijn tot de komkommers volledig onderstaan. Eventuele luchtbellen, kun je verwijderen door met een theelepeltje langs de binnenkant van de pot te gaan. Je ziet dan belletjes lucht langs het theelepeltje ontsnappen. Doe er vervolgens nog meer azijn bij, tot 1 cm onder de bovenrand van de pot. Veeg de randen van de pot schoon met keukenpapier en doe de deksel erop.
En dan weck ik de potten!


Recept voor ongeveer 12 potjes ( 375 gram) pickles van komkommer


Ingrediënten
- 9 komkommers
- 4 eetlepels zout
- 2 liter appelazijn of een andere azijn waarvan je denkt dat dat lekker is
- 1 liter water
- 440 gram suiker
- 1 theelepel kurkuma
- 6, in dunne schijfjes gesneden kleine uien
- 6 theelepels bruin mosterdzaad
- 4 theelepels venkelzaad
- 4 theelepels gedroogde dille of takjes verse dille (staat mooi in een pot)
- 2 theelepels chilivlokken (of meer als je van 'heet' houdt)
- per potje 2 of 3 zwarte peperkorrels

Werkwijze
snijd de komkommers in plakjes van de dikte van een munt
- strooi hier het zout over en laat dit, afgedekt een nacht staan
- doe de komkommerschijfjes vervolgens in een vergiet en laat ze uitlekken
- doe ze vervolgens in een grote schaal en voeg de uien en de kruiden toe. Vermeng dit alles goed
- maak de inmaakazijn door azijn, water, suiker, kurkuma, te verhitten onder voortdurend roeren, zodat de suiker goed oplost.
- breng het azijnmengsel aan de kook en laat dit een paar minuten borrelen
- doe in elke gesteriliseerde pot 2 a 3 zwarte peperkorrels
- vul de potten met het komkommermengsel. Prop de potten niet te vol, de azijn moet elke komkommer kunnen bedekken
- vul de potten met het hete azijnmengsel tot de komkommers onderstaan
- ga met een theelepeltje langs de binnenkant van het potje zodat bellen met lucht kunnen ontsnappen
- vul het potje aan met de azijn tot 1 cm van de bovenkant van het potje
- veeg de randen van het potje schoon met keukenpapier en sluit de pot
- weck de potten, gedurende een half uur, op 90 graden. Dit kan gewoon in een pan. Wil je hier meer over weten, klik dan op de volgende link: wecken in een gewone pan

Ik hield overigens 3/4 liter inmaakazijn over. Deze heb ik in een beugelfles gedaan, zodat ik deze, een volgende keer, weer kan gebruiken.

Laat deze pickles, bij voorkeur, een paar weken staan, voordat je ze eet. Ik heb dat niet gedaan en......
......deze pickles zijn heerlijk!


zondag 9 juni 2019

Brosse kaaskoekjes: lekker!



Wij kregen eters. Het leek mij leuk om wat voor bij de borrel, voorafgaande het eten, te maken. Maar wat? De eerste amuse was niet zo moeilijk: komkommer met een zalmmousse en dille.


Na een hoop nadenken, kwam ik op het idee om, als tweede amuse, kaaskoekjes te maken.  Uiteindelijk ging ik uit van een recept dat ooit in de Volkskrant is verschenen rond de paastijd: Paaskaaskoekjes. Hier maakte ik een eigen variant van. Ik heb een bak vol met bakvormpjes, maar de enige bruikbare vorm die ik vond voor de kaaskoekjes, was een half maantje. En dat is goed uitgepakt. Ik kreeg er mooi gevormde koekjes van.

Kaaskoekjes voor ze gebakken werden.

Gebakken kaaskoekjes.
Recept voor een bakplaat vol kaaskoekjes

Ingrediënten
- 200 gram bloem
- 200 gram boter
- 200 gram geraspte oude kaas
- 2 theelepels peper
- 4 eetlepels water
- beetje zout
- 1 geklutst ei
- 6 eetlepels maanzaad en /of sesamzaad
- naar wens: geraspte Parmezaanse kaas

Werkwijze
- kneed bloem, boter, kaas, peper, water en zout goed door elkaar. Dit kan met de hand of met de keukenmachine. Er ontstaat een plakkerig deeg. Maak er een bol van
- laat dit een half uur in de koelkast, gewikkeld in plasticfolie, liggen
- verwarm ondertussen de oven voor op 180 graden
- doe de zaadjes in een diep bord
- bestrooi het aanrecht met wat bloem en rol het deeg uit tot een plak van een halve centimeter dik
- druk met het koekvormpje figuurtjes uit het deeg. Maak van het deeg dat over is, weer een plak en haal hier ook weer figuurtjes uit
- wentel deze figuurtjes door de zaadjes
- eventueel kan er nog geraspte Parmezaanse kaas op worden gestrooid
- bestrijk de figuurtjes met het losgeklopt ei
- leg ze op een bakplaat bekleed met bakpapier
- laat ze gedurende 15 minuten bakken in de oven
Let op: laat ze niet te donker worden, dan smaken ze bitter!

Deze kaaskoekjes zijn ook lekker bij een kopje soep.

Tafel is gedekt voor het etentje.

zondag 2 juni 2019

Rabarberplanten en rabarbersiroop


Eerder schreef ik al over de kas, die bij onze school weer in volle bloei is gebracht door vrijwillige heren.


Van 1 van deze heren kreeg ik al eens een portie rabarber, heel mooi verpakt in de bladeren van de rabarber zelf. Dat is pas een manier van werken zonder verpakkingsmateriaal!
Omdat hij merkte dat ik best graag rabarber in mijn eigen tuin wilde, bood hij aan voor mij een stuk rabarber van zijn plant af te steken. En toen had mij eigenlijk al een lichtje moeten gaan branden, want hij zei dat ik 2 emmers mee moest nemen. Voor 1 stuk rabarber, is dat eigenlijk wel een beetje veel. Maar ik had niets in de gaten. Vervolgens kreeg ik 2 emmers vol met 5 grote stukken rabarberplant! Ik kreeg nog de instructie mee dat deze stukken 1 vierkante meter per stuk nodig hebben om goed te kunnen groeien.
Nou, daar zat ik dus met 5 grote stukken van een rabarberplant. De conciërge moest meelopen om alles in de auto te krijgen! Thuisgekomen, hebben we een stuk grond vrijgemaakt waar we 3 rabarberplanten op hebben gepoot. De overige 2 hebben we in een grote cementteil gezet, waarin we gaten hebben geboord, zodat overtollig water eruit kan lopen. En nu maar kijken wat het worden gaat!

Maar dat was niet alles, ik kreeg ook nog een portie rabarber mee. Vooruitlopend op wat de rabarberplanten volgend jaar allemaal gaan brengen, heb ik uitgeprobeerd of ik er siroop van kan maken. Ik vond het niet gemakkelijk om hier goede informatie over te krijgen. Uiteindelijk heb ik mijn gezond verstand gebruikt in combinatie met wat ik gelezen heb. Dit heeft geleid tot een klein litertje rabarbersiroop.

Ondertussen heeft, voor de tweede keer, mijn nieuwe I-phone het begeven  (😖 ) Daarom kan ik helaas de foto's, die ik van de werkwijze heb gemaakt niet plaatsen. Ik hoop deze later te kunnen toevoegen.

Nadat ik de rabarber heb schoongemaakt, waarbij ik zoveel mogelijk rabarbervel laat zitten, omdat dit voor de rose kleur zorgt, snijd ik deze in stukjes van ongeveer 2 centimeter.
Deze stukjes gaan met sap van 1 citroen en een bodempje water in een pan. Dit wordt zachtjes gekookt tot de rabarber de substantie heeft gekregen van moes (ongeveer 15 minuten).
Vervolgens wordt deze rabarbermoes door een kaasdoek gezeefd. Dit gaat nogal moeizaam. Daarom heb ik de rabarbermoes een halve dag laten hangen in de kaasdoek boven de pan. Dit heeft tot gevolg dat alle vocht uit de rabarber gaat. Resultaat: 6oo ml rabarbersap.
Dit rabarbersap wordt met eenzelfde hoeveelheid suiker (600 gr) verwarmd totdat de suiker, onder voortdurend roeren, is opgelost. Laat dit niet koken, want dan bestaat het gevaar dat de siroop geleert.
Vervolgens kan deze rabarbersiroop in gesteriliseerde flesjes worden gegoten. Het is frappant hoe mooi de kleur is en hoe de smaak van de rabarber gevangen is in de siroop!

Van links naar rechts: vlierbloesemsiroop, rabarbersiroop en aardbeiensiroop

dinsdag 14 mei 2019

Tomaten uit Duitsland. Nee, Nederland.... de wereld op z'n kop




Wij wonen vlak bij de Duitse grens en gaan er regelmatig boodschappen doen. Er is ook een Bauernhof waar wij soms komen. Daar lagen mooie Hollandse tomaten in doosjes van 5 kilo voor 2,50 euro te koop. Niet te begrijpen: Hollandse tomaten in Duitsland en dat dan voor die prijs. Raar allemaal.
Ik kocht 4 doosjes en liet deze een dag of 5 rijpen voor het raam. De tomaten zijn op z'n lekkerst als ze mooi rood zijn. Je ziet de tomaten dan veranderen van bleek rood naar mooi vol rood.  Ook voelen ze dan veel zachter aan. Tijd dus, om ze te gaan verwerken tot gewone tomatensoep, want die heb ik al een tijdje niet meer op voorraad.

Maar, voordat ik dat ging doen heb ik een portie tomaten gedroogd. Hiervoor gebruikte ik mijn mandoline.

Van boven naar beneden: schijftjes tomaat van 1,5 mm. Van 2.5 mm en van 3,5 mm.

Deze heb ik al een tijdje en nog nauwelijks gebruikt. De eerste keren ging het meteen mis met mijn vingers. Deze keer deed ik extra voorzichtig, maar ook nu ging het even mis. Je moet er echt goed mee uitkijken!
Deze mandoline kan schijfjes in diverse diktes maken: van 1,5 tot 3,5 millimeter. Op bovenstaande foto is te zien hoe de schijfjes uitvallen bij de diverse standen.  De stand van 3,5 millimeter vind ik de beste stand voor de tomaten.
Voorzichtig schaven dus. De uiteinden van de tomaten kunnen gebruikt maken om tomatensoep van te maken, samen met wat stukgesneden tomaten en wat maggi-kruid oftewel lavas uit de tuin:


Deze tomaten breng ik, gedurende 20 minuten aan de kook. Ik haal dan de lavas en het meeste vel weg ( dit kan ook met de passe vite). Vervolgens mix ik het met de staafmixer en voeg nog wat kruiden toe. En klaar is de soep!

Drogen van tomaten
Voordat ik de tomatenschijven droog, leg ik ze tussen tissues, zodat het vocht wat geabsorbeerd wordt.



Dit scheelt enorm in de totale droogtijd. Dan gaan ze in het droogapparaat: de Stockli.




Vervolgens heb ik ze een uur of 5 op 70 graden laten drogen. Als je geen droogapparaat hebt, kun je de tomaten ook drogen in de oven. Als je hier even op googelt, krijg je hierover allerlei informatie.

En dit is het resultaat:

Mooie, gedroogde tomatenschijven en heel geconcentreerd qua smaak.
Deze heb ik in een liters- weckpot gedaan en ondergedompeld in olijfolie, waarbij ik er wat kleine weckdekseltjes op heb gelegd, waarmee ik de tomatenschijven onder de olie heb gedrukt.


Het is noodzakelijk dat er iets zwaars op de tomaten wordt gelegd, zodat ze onder de olie blijven. Doe je dit niet, komen er schijfje bovenop de olie drijven en zullen gaan schimmelen.
Ik bewaar deze pot in de koelkast. Het schijnt ook buiten de koelkast te kunnen, maar daar heb ik een slechte ervaring mee: de boel ging gisten. Dus: ik maak niet teveel en bewaar het in de koelkast. Een volgende portie is zo gemaakt!


In een ander blogbericht van HEX is te lezen hoe kleine tomaatjes werden gedroogd en ingelegd: ingelegde kleine tomaatjes



zondag 5 mei 2019

Sambal van HEX



Nu het nieuwe oogstseizoen er weer aan komt, is het tijd om de diepvries leeg te maken. Er lagen nog veel pepers. Vorig jaar heb ik een paar potjes sambal gemaakt, die erg in de smaak vielen, vooral bij alle muzikanten die wij over de vloer hebben. De potjes zijn allang op.
Tijd om  nieuwe potjes te maken. Hiervoor volgde ik het succesrecept (ha,ha) dat ik vorig jaar heb gevolgd. Als je op de volgende link klikt, kom je bij het recept terecht: sambal van HEX

Ik maakte 2 1/2 keer de hoeveelheid van wat in het bovenstaand recept beschreven staat.



Pepers, gember, knoflook en uien worden grof gesneden in de keukenmachine gedaan. Het kan ook met de hand, dan moet alles heel fijn gesneden worden.


Fijngesneden door de keukenmachine.
Vervolgens wordt deze pepermassa even gebakken in olie en worden suiker, ketjap, kerrie en limoensap toegevoegd. Dit wordt even kort meegebakken. Ik verwijs nogmaals naar bovenstaande link, waar de werkwijze precies beschreven is.

Het resultaat is 10 potjes van 106 ml, ongeveer 150 gram per potje.


Ben benieuwd hoe lang we hier over doen!

zaterdag 4 mei 2019

Rabarbertijd: confituur van rabarber en aardbei met een vleugje limoen



Op mijn werk staat een grote tuinkas al jaren te verwaarlozen. De bedoeling was ooit dat hij gebruikt zou worden in het lesprogramma om de kinderen zo te laten zien hoe fruit en groenten groeien en wat er nodig is om het groeiproces op gang te houden. Vervolgens zouden het fruit en de groenten in de keuken verwerkt worden, waarbij de kinderen zouden meehelpen en praktisch zouden zien wat nu bv een kilo of een liter is.

Er zijn ettelijke pogingen ondernomen om dit van de grond te krijgen, maar het liep steeds vast op verzorging van de kas in de schoolvakanties en het tussendoor de kas onderhouden.
Dit jaar hebben we een aantal enthousiaste gepensioneerde heren gevonden die graag bereid zijn om de kas nieuw leven in te blazen, waarbij zij het onderhoud het hele jaar door, voor hun rekening nemen. Verder hebben wij een gepensioneerde leerkracht die als schakel wil fungeren tussen deze heren en de leerkrachten. Hij zorgt voor een schema voor de diverse klassen en is erbij als de kinderen de kas bezoeken. Deze keer lijkt het echt te slagen!

Kas die weer in orde wordt gemaakt. Aan de tafel op de voorgrond, drinken de heren koffie en staan altijd bloemetjes.
Van 1 van de heren van de kas, kreeg ik partijtje rabarber uit zijn eigen moestuin, met de belofte dat ik ook nog een plant van hem krijg die ik thuis in mijn tuin kan uitzetten. De rabarberstelen had hij verpakt in grote rabarberbladeren. Dat is nog eens bewust met afval omgaan! Helaas heb ik er geen foto van genomen.

Van deze rabarber, maakte ik samen met wat aardbeien en limoen een heerlijke confituur. Hieronder volgen foto's, recept en werkwijze.

Partijtje rabarber en aarbeien.

Rabarber wordt even gekookt in water en limoensap



Aardbeien worden schoongemaakt en in stukjes gesneden. 

Aardbeien worden aan rabarbermoes toegevoegd.
Ik kocht in Duitsland geleisuiker. Deze was zelfs in de aanbieding, waardoor ik maar 49 cent per pakje betaalde. Dat is, volgens mij, een stuk goedkoper dan in Nederland.  Er wordt ook geleisuiker verkocht waarbij voor 1 kilo fruit maar 1/3 kilo suiker wordt gebruikt: de verhouding fruit- suiker is dus maar 3:1. Voor degenen die nog  minder suiker in hun confituur willen, lijkt me dit een uitkomst.


Het schuim wordt eraf geschept en de confituur kan in de potjes! 

Mooie etiketjes erop en klaar!
Recept voor ongeveer 4 potjes rabarberaardbeienconfituur

Ingrediënten
- 6 ons schoongemaakte en in stukjes gesneden rabarber
- 4 ons schoongemaakte en in stukjes gesneden aarbeien
- sap van 1 limoen
- 40 ml water
- 1 pak geleisuiker 1:2

Werkwijze
- laat de rabarber in het water en de limoen ongeveer 10 minuten zachtjes koken
- voeg de stukjes aardbei toe en laat het ongeveer 5 minuten zachtjes koken
- voeg de geleisuiker toe en volg de gebruiksaanwijzing hiervan ( in  mijn geval bracht ik het geheel opnieuw aan de kook en liet dit 3 minuten borrelend koken)
- schep het eventuele schuim van de confituur af
-  doe de confituur in potjes en sluit deze af.

De eerste roos uit de tuin 'new dawn' geeft wat kleur aan de foto!

donderdag 2 mei 2019

Albondigas: tapasgerechtje van pittige gehaktballetjes in tomatensaus


Al jarenlang maakt mijn man voor feestjes gehaktballetjes in tomatensaus. Altijd lekker, want ze zijn in no-time op.
Ik heb dat al jaren gadegeslagen en zo langzamerhand ontstond bij mij het idee om die balletjes in veelvoud te maken en te wecken. Lekker om bij de borrel te eten of gewoon bij een pasta.

Het is een eenvoudig recept. De oorsprong komt uit een serie boekjes van de Albert Heijn: 'eetboekenreeks'. Dit klinkt heel gedateerd, niet meer van deze tijd. De reeks stamt dan ook uit 1999, dat is alweer 20 jaar geleden.
Sommige recepten zijn echter blijvend, dat wil zeggen dat dat recepten zijn die wij regelmatig gebruiken. In de loop van de tijd veranderen er dan wel wat ingrediënten: er wordt wat toegevoegd of weggelaten..... Leuk hoe zo'n recept dan uiteindelijk van jezelf wordt.

Alle ingrediënten worden met elkaar vermengd:

In onderste schaal zit bruinbrood met een restje wit stokbrood overgoten met wat witte wijn.
In het oorspronkelijke recept werd witbrood gebruikt. Omdat wij dat zelden in huis hebben, gebruiken wij bruinbrood en dat gaat prima.

Gedraaide balletjes
Het is raadzaam om de sjalotjes heel fijn te snijden. Op de foto zie je dat dit eigenlijk nog wat te grof is gedaan. Dit bemoeilijkt het draaien van de balletjes en later ook het bakken, omdat de balletjes dan gemakkelijker uit elkaar vallen, wat natuurlijk niet de bedoeling is.


Er wordt steeds een portie balletjes gebakken en uit de pan genomen, zodat de volgende portie goed gebakken kan worden.
Vervolgens gaan alle balletjes terug in de pan


En wordt de tomatensaus toegevoegd.


Vervolgens worden de balletjes met de saus geweckt.


Ze kunnen warm of koud geserveerd worden als borrelhapje (Ik kreeg de opmerking van een lezer dat de balletjes wel 10 minuten moeten worden doorgekookt voor je ze kunt serveren i.v.m. het (zeer kleine) gevaar van botulisme). Voeg er dan wat verse peterselie aan toe, dan ziet het er heel mooi uit. Helaas ben ik vergeten om hiervan een foto te nemen.
Wij laten de balletjes in een rood creusetpannetje staan en iedereen kan daar met een klein satéstokje balletjes uithalen. Succes gegarandeerd!

Recept voor ongeveer 30 pittige gehaktballetjes in tomatensaus

Ingrediënten
- 2 sneetjes wit - of bruinbrood in stukjes gesneden (verwijder eventueel de korstjes)
- 3 eetlepels witte wijn
- 1 heel fijngesneden sjalotje
- 1 geklutst ei
- 1/2 theelepel zout
- mespuntje nootmuskaat
- 250 gram (biologisch) gehakt
- 2 teentjes fijngesneden knoflook
- 1 fijngesneden rood pepertje (zaadjes eruit, als je het niet te heet wilt hebben)
- 1 eetlepel olijfolie
- 1 1/2 dl gezeefde tomaten (ik gebruik mijn eigen geweckte tomatensaus)
- verse peterselie

Werkwijze
- sprenkel de witte wijn over het brood
- meng alle ingrediënten behalve de olijfolie, de gezeefde tomaten en de peterselie
- draai balletjes van het gehakt
- verhit de olie in de pan en bak de balletjes rondom in 5 minuten bruin
- voeg de gezeefde tomaten of de zelfgemaakte tomatensaus bij de balletjes en laat dit afgedekt op laag vuur ongeveer 15 minuten verwarmen
- serveer de balletjes warm of koud en strooi er, voor het serveren, de verse peterselie over.

Wecken
Weck de gehaktballetjes met de tomatensaus gedurende 120 minuten op 100 graden.